Dostunuzun yankısı olacağınıza, dostunuzun yanı başındaki bir ısırgan otu olun daha iyi.Sağlam bir dostluğun ön koşulu, o dostluk olmadan da yoluna devam edebilmektir...
Bir olmadan önce, iki kişinin ayrı ayn var olabilmeleri gerekir.
Düşünme ve hitabet yeteneğiyle nam salmış biri, örneğin kuzenine ya da amcasına tek bir söz söyleyemeyebilir. Onun suskunluğunu, gölgedeki güneş saatinin önemsizliğini suçladıkları mantıkla suçlarlar. Güneş altında olsa, saati gösterecektir. O yalnızca fikirlerinin değerini bilenler arasında dilini geri kazanacaktır.
Toplum çoğumuza yüzünü, gözünü değil, yanlarını ve sırtını gösterir. Sahte bir çağda insanlarla hakiki ilişkiler kurmak, deli yaftası yemeğe değer değil mi? Çok nadir dimdik ayakta durabiliriz. Karşılaştığımız her insan bizden biraz da olsa medeniyet bekler, suyuna gitmemizi ister. Az ya da çok ünlüdür, kabiliyetlidir; kafasında dinle ya da hayırseverlikle ilgili sorgulanmaması gereken bir iki fikir vardır. Bütün bunlar, onunla sohbetinizi mahveder. Oysa dost, benim marifetlerimi değil, beni yaşayan akıllı biridir. ...
Dolayısıyla dost, doğası gereği içinde karşıtlıkları barındırır.