1000Kitap Logosu

Dost

Adam Olmak!
Çevrende herkes kendini kaybeder Bunun da suçunu sana yüklerken Sen kendine hâkim olursan eğer, Bütün âlem senden şüphe ederken Hem yer bırakır o şüphelere Hem kendine inanabilirsen; Bekliyebilirsen usanmadan, Yalanla karşılamazsan yalanları, Kendini evliya sanmadan Affedebilirsen kin tutanları; Hayale kapılmadan hayal kurabilir, Kendini aldatmadan düşünebilirsen eğer; Zafer ve bozgun, bu iki yalancı, İkisi de gözünde bulmazsa değer; Sözlerini evirip çevirenler Sana tuzak kurarken aklınca Gülüp geçebilirsen bunlara sen; Ömür verdiğin işler yıkılınca İşlere yeniden koyulabilirsen; Döküp ortaya varını yoğunu Bir yazı-turada kaybetsen bile, Kayıplarını dolamaksızın dile Baştan tutabilirsen yolunu; Yüreğine «dayan» diyecek Azimden başka şeyin olmasa da sen Takıp dişini tırnağına Sonuna kadar dayanabilirsen; Halkla kaynaşıp asil kalabilir, Kırallarla dolaşıp alçak gönüllü olabilirsen; Ne düşman ne dost incitemezse seni, Ne küçümser ne büyültürsen hemcinsini; Ve bilirsen her dakkanın değeri Ne kadar yol, ne kadar emektir, Senindir bütün dünya ve nimetleri, Üstelik, oğlum, adam oldun demektir.
3