Yazar:
Michael Ende
Çevirmen:
Leman Çalışkan
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
304
Basım Tarihi:
Eylül 2017
Yayınevi:
Pegasus Yayınları
Orijinal Adı:
Momo
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9786052993019
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Momo
67bin okunmaPegasus Yayınları · Eylül 2017 · 304 s.
Momo
7,7bin okunmaKabalcı Yayınevi · Şubat 2013 · 302 s.
Momo
1.075 okunmaKaynak Yayınları · Temmuz 1996 · 224 s.
Momo
496 okunmaKaynak Yayınları · 1984 · 237 s.
Momo
73 okunmaAkvaryum Yayınevi · 2005 · 224 s.
Momo
5,6bin okunmaQanun Nəşriyyatı · 2019 · 300 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hayatınıza küçücük de olsa dokunan insanları bilirsiniz.O insanlarla zaman daha kıymetlidir.
Peki hayatınızdan zaman çalanları bilir misiniz? Eminim ki farkında değiliz.
Eskiden bir günde alınan yollar şimdi en cok 5 saatte alınıyor. Eskiden günlerce süren işlerimiz şimdi çabucak bitiyor. Eskiden haftalarca sürülen tarlalar şimdi bir gunde sürülüyor.
Hiç düşündünüz mü iş zamanı kısaldığı halde neden bize zaman yetmiyor? Neden hayatımızdan bunca kolaylığa rağmen zevk alamıyoruz? Neden bizim bazı güzellikler için zamanımız yok?
Cevapları çok da uzaklarda değil aslında. Tüketim çılgınlığı, acelecilik, insani değerlerle yeterince ilgilenmeyişimiz.
Hatırlıyorum da küçükken arabamız olamamasına rağmen akraba eş dost ziyaretlerine daha çok giderdik.şimdi ise daha kolay olduğu halde bir telefonu bile çok görebiliyoruz.halbuki imkanlar daha kısıtlıydı.
Çocukluğumda bebeklerimizi bile kendimiz yapardık.hayal gücümüz en güzel oyuncağımızdı.elim elim öpelek oynardık mesela.beş taş,bilye,ip atlama,çelik çomak,...
Şimdilerde sokaklarda çocukları nadir görür olduk. Kızıma bakıyorum herşeyi var ama sanki birşeyler eksik. Çocuklarımızı oyuncaklara boğuyoruz ama mutlu değiller.çünkü hayal kurmalarına bile fırsat vermiyoruz.kendi dalgamızla onlarıda sürüklüyoruz.daha ilkokuldaki çocukların ellerinde cep telefonları bu beni çok düsündürüyor.şekere boğuyoruz sevgiye boğacağımız yere.bizden bir şey istediğinde nedense hiç vaktimiz olmuyor.Anne ve babamıza bile vaktim yok diyebiliyoruz.
Çalışıyoruz kazandıklarımızı harcayacak zaman bile bulamiyoruz. Yine de çalısıyoruz. Bir tatile giderken bile hep bir acelemiz var.bir an once hedefe ulaşmak.arada yolda durup harikaları seyretmiyoruz.gectiğimiz semtlerin yöresel lezzetlerine bile vakit ayırmıyoruz. Hafta sonu etkinliği diye AVM gezileri
Yalnızca bir çocuk kitabı mı?1K
Eserin ana çıkış noktası modernleşen dünya ile beraber var olan kapitalizm ve bunun bizlere getirdiği yalnızlaşma ve yabancılaşma. Kitapta birçok örtük mesaj ve temsili karakter bulunmaktadır. Olaylar basitçe anlatılmış gibi dursa da her olayın her karakterin altında ustaca tasarlanmış derin mesajlar var.
•Öcelikle Momo'nun en belirgin özelliğinin insanları çok güzel dinlemesi olması modern toplumda aslında insanoğlunun dinlenmeye ne kadar aç olduğunu bizlere işaret ediyor.
•Momo'nun en yakın arkadaşı Gibi ve Beppo tam tersi iki kişilik olarak verilerek zıtlıklardan yararlanılmıştır.
•Duman adamlar beyaz yakalıları temsil etmektedir. Aslında zaman kavramı modern dünyadaki para ile eşleştirilmiştir. Duman adamlar insanların vakitlerini çalmaktadır. Bununla beraber tıpkı modern kültürde olduğu gibi çok çalışan çok kazanan fakat mutsuz insanlar var olmuştur. İnsanlar zamandan tasarruf etmek adına sevdiği insanlardan sevdiği şeylerden vazgeçip robotlaşmışlardır. YANİ SOSYAL VE TOPLUMSAL İLİŞKİLERİNİ KISITLAMASI DURUMUNDA BAŞARILI OLACAKLARI VURGULANMIŞTIR.
• Bununla beraber evler, sokaklar, mahalleler tek tipleşmeye başlamıştır. Birbirine benzer binalar hızlı hızlı dikiliyor lakin herkes bu binaların dayanıksız olmasını bilmesine rağmen kimse ses çıkarmıyor. Tıpkı modern dünyadaki gibi.
•Ebeveynler çocukları oyalamak adına onlara pahalı oyuncaklar kendi kendine hareket edebilen bebekler, robotlar alıyor ancak çocuklar yaratıcılıklarını, hayal güçlerini kaybedip tıpkı o oyuncaklar gibi robotlaşıyorlar. Bu ise yine günümüzde de olduğu gibi ebeveynlerin kendi eksikliklerini pahalı oyuncaklarla giderme çabasını temsil ediyor.
• Bununla beraber çocuklarına vakit ayıramayan ebeveynler çocuklarını çocuk depolarına gönderiyorlar. Burada çocuklar tek tip aynı şekilde
Çocuk kitabı olarak düşünülen bu kitap aslında içerisinde ciddi bir kapitalizm eleştirisi barındırıyor. Çocuk kitabı gözüyle bakmadan sosyolojik açıdan ciddiye alınıp okunması gereken bir kitap olduğu kanısındayım.
Büyük bir kentin tiyatro harabesinde yaşayan, nereden geldiğini, ailesini hatta yaşını bile bilmeyen Momo adlı kız çocuğunun etrafında yaşayan halkın onu fark edip sevmeye başlayarak yaşadığı harabeyi güzelleştirme süreciyle başlıyor kitabımız. Momo'yu yetimhaneye yerleştirmek isteseler de orayı sevmediği ve kalmak istemediğini, kendisinin bakıma ihtiyacı olmadığı ama insanların kendisine ihtiyacı olduğunu söylerek kabul etmiyor. Burada bence bireylerin, çocukların topluma kazandırılamaması onlardan bir ömür çalsa da toplumdan daha fazlasını götüreceğini anlatıyor.
İnsanlar her gün ona yemek götürerek onu destekliyorlar. Zaman geçtikçe insanlar Momo'yu dertleşecekleri birisi olarak görmeye başlıyorlar. Burada da modern dünyanın insanları çalışmaktan dertlerini anlatamayacak, dost bulamayacak hale getirmesine atıf yapıyor. Momo insanların derdini onları yadırgamadan, yargılamadan kucaklayıcı bir şekilde dinlediği için insanların sevgisini kazanıyor. Hatta iki karakterin farkındalık kazanmasını sağlayıp küslüklerini bitirip barışmalarına sebep oluyor. Artık insanlar arasında "Bugün Momo'ya uğradın mı?" sorusu yaygınlaşmaya başlıyor. Civarın çocukları da Momo'yu ziyarete gidip onunla birlikte hayali oyunlar oynamaktan keyif alır hale gelip oyuncaklarla oynamaktan vazgeçer duruma geliyorlar. Aslında buradan da çocuk gelişimiyle ilgili bir mesaj çıkarabiliriz. Çocukların köreltici oyuncaklar yerine hayal dünyasına ve başka çocuklara ihtiyacı olduğunu çok başarılı betimlemelerle anlatıyor. Okullara gitmekten çok Momo'yla vakit geçirmek isteyen çocuklar üzerinden
Zaman Değil, Biz Eksildik. MOMO1000Kitap
Momo, bana göre sessizce konuşan ama insanın içini derinden yoklayan bir kitap. Çok sade bir dili var; çocuk kitabı gibi başlıyor ama sayfalar ilerledikçe yetişkinlere yazıldığını fark ediyorsun.
“Elimizden alınan şey zaman değildi; durup hissetme hakkımızdı.”
Momo, bana zamanın aslında saatlerde değil, kalpte aktığını hatırlattı. Koşarken unuttuğumuz çocukluğumuzu, ertelediğimiz duygularımızı yüzümüze sessizce vuruyor. Gri Adamlar kadar gerçek, Momo kadar saf… Bitirdiğimde acelem vardı ama içimde bir yer durmayı öğrendi.
Momo
Momo
Momo’yu okurken kendimi hem bir masalın içinde hem de günümüz insanına yazılmış derin bir uyarının tam ortasında buldum. Michael Ende, çocuk kitabı gibi görünen ama aslında her yaştan insana dokunan bir eser yaratmış.
Momo, insanların dertlerini dinleyen, sabırla sessizliği paylaşabilen küçük bir kız. Onun yanında herkes, kendi içindeki cevabı buluyor. Kitabın en çarpıcı yanı ise “Zaman Hırsızları”. İnsanların zamanlarını çalıp onları hızlı, verimsiz ve mutsuz bir hayata sürükleyen bu “gri adamlar” bana çok tanıdık geldi. Sanki bugünün dünyasında sürekli bir şeylere yetişmeye çalışırken kendi zamanımızı çalan da biziz.
Momo’nun sade varlığı, bana aslında mutluluğun büyük şeylerde değil, basit bir şekilde var olabilmekte olduğunu hatırlattı. İnsan ilişkilerinde dinlemenin, yavaşlamanın, anı yaşamanın değerini bir kez daha fark ettim.
Bu kitabı bitirdiğimde içimde hem bir çocuk saflığı hem de bir yetişkin farkındalığı kaldı. Bence Momo, herkese zamanı nasıl yaşadığını yeniden sorduran ve cevabını içimizden buldurmaya çalışan nadir kitaplardan biri.
Zaman kavramı üzerinde duran bir çok soruyu düşündüren nitelikli bir eser olmakla beraber tüm okuyucu kitlesine hitap edeceğini düşünüyorum.İnsanların nasıl zaman tasarrufu adı altında,etrafındaki güzelliklerden mahrum kaldıklarını okumaktayız bu eserde.Dünyada bir şeylerden kısıtlama yaparak kendimizi mahrum bırakarak güzelleşebileceğini sananlara cevap niteliğindedir. (Alıntı)
Keyifli okumalar.
Yürekle algılanmayan zaman boşa giderEdebiyat
Momo, nereden geldiği belli olmayan kimsesiz küçük bir kızdır. (Nedendir bilmem ama ben hep erkek zannetmiştim.:)) Büyük bir kentin tiyatro harabesinde yaşar ve ona kentteki diğer insanlar bakar. Etrafa yaydığı enerjisiyle ve en önemlisi “dinleme kabiliyetiyle” herkesin neşe kaynağı olur. Burada yaşayanlar dertlerine çözüm bulmak için bile Momo’ya gider. (Git bir Momo’ya uğra! )
Bir gün duman adamların ortaya çıkmasıyla her şey tepetaklak olur. Çünkü bu adamlar herkesten zamanlarını çalmaya başlar. Kentte ne neşe kalır ne de dostluk… Bu durumdan en çok yakınları ise çocuklar olur.
İnsanların zaman algısı gerçekten çok güzel işlenmiş. Modern hayat ile ilgili yapılan eleştiriler çok sağlam ve yerinde. Bu eleştirilerin masal tadında okuyuculara sunulması ise kitabı kesinlikle eşsiz kılmış. Okuyan herkesin neden bu kadar çok beğendiğini anladım. Nefis bir konu ve anlatım sizleri bekliyor.
Kitabımız zamanımızın değerini , zamandan tasarruf ettikçe zamanın anlamını yitirdiğini anlatmaktadır.
Kitabın başında yazar, kitabı “Momo ya da zaman hırsızları ile çalınan zamanı insanlara geri getiren çocuğun tuhaf hikayesi” olarak tanımlamıştır.
Nerden ,kimden nasıl geldiği belli olmayan Kahramanımız Momo , herkesi dinleyip ,herkese yardım edip kısa sürede güçlü bağlar kuruyor. Duman adamlar diye adlandırılan zaman hırsızlarının İnsanların her şeyi hızlı yapmasını isteyen bu adamlar, insanların tasarruf ettikleri zamanlarından beslenirler.Onları durduracak tek kişiyse Momo’dur.
Okunmasını tavsiye ettiğim akıcı sade masalsı bir dille kaleme alınmış, bence her yaşa uygun , yetişkinlerinde okumasını, bazı unuttuğumuz değerleri hatırlamamıza yardımcı olacak bir eser.
8/10
2018 7. kitabı
ANNE ve BABALARIN KESİNLİKLE OKUMASI GEREKEN BİR KİTAP
Kimsenin bilmediği bir yerde, bilinmeyen bir zamanda, kimsenin bilmediği başka bir yerden gelip, herkesin hayatına girip, insanların yüreklerine dokunan Momo; kimsesiz küçük bir kız çocuğudur aslında. Hatta o kadar kimsesiz ki, kendi adını bile kendisi koymuş.Kimsesiz bu kız çocuğunu çok seveceksiniz.
Kitap, fantastik bir roman.Nerden ve nasıl geldiği belli olmayan gizemli bir kız çocuğunun ana karakter olduğu masal tadında bir anlatım.İşlenen konu zaman.İşin fantastik yanı da burada başlıyor zaten. İnsanların değerli zamanlarını çalan duman adamlar var. Öyleki insanların değerli zamanlarını çalıp kendileri kullanıyorlar.Daha fazla sürpriz bozan / ayrıntı vermek istemiyorum. Kitap aslında bir modern yaşam eleştirisi.Modernliğin zamanımızı nasıl öldürdügü anlatılıyor. Ama bunu çocuklar üzerinden anlatıyor.Anne-babaları ilgilendiren kısmı da burası zaten.Bundan sonrası sosyal mesaj içerir.
"Babalık için uçurtma almak yetmez, o uçurtmayı birlikte uçurmak gerekir" demiş Can Dündar. Çocuklarimiza zaman ayırmanin ne kadar önemli oldugunu anlatan bir söz.
Çocuklarımız, biz anne babaların en değerli varlıkları.Ama hiç düşünüyor muyuz onlara ne kadar zaman ayırıyoruz ya da ayirdigimiz zaman onlara yetiyor mu? Kaç defa "şu an işim var, zamanım yok, yoruldum, hadi git odanda kendin oyna" demişizdir.Ya da daha kolayina kaçıp televizyonda çizgi film açmışızdır, tabletlere mahkum etmişizdir.Belki birçoğunuz bunları yapmıyordur ama yapan ebeveynler de az degildir diye düsünüyorum.Bu kitabi okuduktan sonra ben kendi adıma dersler cikardim ve cocuklarima az vakit ayirdigimi anladim.Anladım ki çocuklarımıza zaman ayırmak onlara hediye almaktan daha önemli ve yararlı.
Kitap, Kabalcı yayınları tarafından kırmızı
Momo adlı kitabı alırken satıcının çocuk ruhlu bir kitap olduğunu söylemesi beni ikileme düşürmüştü ama okuyunca bunun ne olduğunu daha iyi anladım.
Momo bir masal kitabın içeriğinde olsa da her yaştan insanın okuyup hatta yaşamın farklı dönemlerinde tekrar okuması gereken bir eser.
Kitabi özetleyecek olursak; Büyük bir kentin tiyatro harabesinde Momo adlı küçük bir kız çocuğu yaşar. Çevrede yaşayan insanlar Momo’nun varlığını zaman geçtikçe fark eder, Momo’nun yaşadığı harabeyi güzelleştirir ve ona her gün yiyecek bir şeyler getirirler. Zaman geçtikçe Momo’ya daha çok alışan insanlar gelip ona dertlerini anlatmaya başlar ve böylelikle sorunlarının çözüldüğünü, daha da rahatladıklarını fark ederler. Çünkü Momo’nun en büyük özelliği karşısındaki insanı sabırla, sorgusuz sualsiz sadece ve sadece dinlemektir. Hatta bu özelliğinden dolayı Momo, duvar ustası olan Nicola ve meyhane sahibi Nino’yu bile barıştırır. Kentte her şey Momo ve diğer insanlar için güzel giderken “Zaman Tasarrufu Şirketi” adı altında ağızlarında sigarası, tenleri kül rengini taşıyan Duman Adamlar insanların zamanını çalmaya çalışır.Bundan Momo’da etkilenir çünkü ne artık kendisini ziyaret eden arkadaşlar ne de onunla oyun oynamak için gelen çocuklar tiyatro harabesine uğrarlar. Ancak günlerden bir gün Momo, Kassiopeia adlı geleceği bilen bir kaplumbağa ile tanışır. Momo’yu arayan Duman Adamlar, Kassiopeia’nın sayesinde Momo’yu yakalayamaz. Kaplumbağa onu zamanı yöneten, Hiçbir Yerde Sokağının bulunduğu Hiçbir Yerde Evinde oturan Secundus Minutius Hora Usta’ya götürür. İnsanların zamanını çalıp bu çaldıkları zamanla varlığını sürdüren Duman Adamlar ile Hora Usta arasında süren bir mücadele başlayacaktır ve kahramanız Momo’da bu mücadelenin ana karakteri olacaktır. Sizce sonucunda ne olacak?
Kitabı
Yazar Hakkında
Michael EndeYazar · 17 kitap
12 Kasım 1929’da, gerçeküstücü bir ressamın oğlu olarak Almanya’da Garmisch-Partenkirchen’de dünyaya geldi.
1945’te, on altı yaşındayken askere çağrılınca eğitimini sürdürdüğü Waldorf okulundan ayrıldı. Savaştan sonra 1948-1950 yılları arasında bir drama okuluna katıldı, aktörlük yaptı, skeçler ve kısa oyunlar yazdı, Münih Halk Tiyatrosu’nda yönetmenlik ve Bavyeralı bir yapım şirketi için film eleştirmenliği yaptı.
Yazar olarak ilk büyük başarısı, çocuklar için yazdığı Cim Düğme ve Lokomotifçi Lukas (Jim Knopf und Lukas der Lokomotivfuehrer)’dir. Fantezi dünyasını seçen, fakat gerçek dünyayla olan bağlarını da koparmayan öyküleriyle pek çok övgü ve ödül almasına karşın alçakgönüllülükten vazgeçmemiştir. Fantezi romanı Bitmeyecek Öykü’yle dünya üzerindeki milyonlarca çocuğu büyüleyen Michael Ende, 64 yaşında, Stuttgart’ta mide kanseri sonucu yaşamını yitirdi.
Yazın hayatına 1950’lerde kabare senaryoları yazarak başlayan Ende’nin en çok ses getiren kitabı 1979’da yayımlanan The Neverending Story’ydi (Bitmeyecek Öykü). Roman 30’dan fazla dile çevrildi ve uluslararası alanda çok satanlar listesine girdi. Ayrıca Momo adlı kitabı ise büyük ses getirdi. Kitabında zamandan bahseden yazar, bu romanın hikayesini birinden duyduğunu, duyduklarını hiç değiştirmeden bize aktardığından bahsediyor yazarımız.
