Yazar:
Michael Ende
Çevirmen:
Leman Çalışkan
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
224
Basım Tarihi:
Temmuz 1996
Yayınevi:
Kaynak Yayınları
Orijinal Adı:
Momo
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9789753431293
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Momo
67bin okunmaPegasus Yayınları · Eylül 2017 · 304 s.
Momo
7,7bin okunmaKabalcı Yayınevi · Şubat 2013 · 302 s.
Momo
1.075 okunmaKaynak Yayınları · Temmuz 1996 · 224 s.
Momo
496 okunmaKaynak Yayınları · 1984 · 237 s.
Momo
73 okunmaAkvaryum Yayınevi · 2005 · 224 s.
Momo
5,6bin okunmaQanun Nəşriyyatı · 2019 · 300 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yaşamın Kendisi: ZamanMichael Ende' nin bu kitabı masalsı gibi görünse de sayfalar ilerledikçe verdiği mesajlarla yetişkinlere de kapısını aralayan bir hikaye...
Momo, hepimizin bildiği ama çoğu zaman görmezden geldiğimiz gerçekleri hatırlatıyor. Günlük hayatın koşturmacasında unuttuğumuz bazı soruları sorduruyor. Zaman nedir ve onu nasıl kullanıyoruz? Zamanı kim çalıyor, yoksa biz mi veriyoruz? Gerçek dinleme nedir, ne kadar dinliyoruz? Yaşamın bizi içine sürüklediği hayat tarzımızın farkında mıyız, bu döngüde neyi ne kadar üretebiliyoruz?
"Zaman, gerçek sahiplerinden alınınca ölüyor. Her insanın kendisine ait belli bir zamanı vardır ve bu zaman onda kaldıkça canlıdır, yaşar."
Kitabın son sayfasında bir sürpriz sizleri bekliyor. Ben şimdi o sürprizin tadını çıkarmaya gidiyorum. Okumak isteyenlere keyifli ve farkındalığı yüksek bir okuma olsun...
Michael Ende' nin bu kitabı masalsı gibi görünse de sayfalar ilerledikçe verdiği mesajlarla yetişkinlere de kapısını aralayan bir hikaye...
Momo, hepimizin bildiği ama çoğu zaman görmezden geldiğimiz gerçekleri hatırlatıyor. Günlük hayatın koşturmacasında unuttuğumuz bazı soruları sorduruyor. Zaman nedir ve onu nasıl kullanıyoruz? Zamanı kim çalıyor, yoksa biz mi veriyoruz? Gerçek dinleme nedir, ne kadar dinliyoruz? Yaşamın bizi içine sürüklediği hayat tarzımızın farkında mıyız, bu döngüde neyi ne kadar üretebiliyoruz?
"Zaman, gerçek sahiplerinden alınınca ölüyor. Her insanın kendisine ait belli bir zamanı vardır ve bu zaman onda kaldıkça canlıdır, yaşar."
Kitabın son sayfasında bir sürpriz sizleri bekliyor. Ben şimdi o sürprizin tadını çıkarmaya gidiyorum. Okumak isteyenlere keyifli ve farkındalığı yüksek bir okuma olsun...
Farkında mısınız?
Artık kimsenin kimseye ayıracak zamanı yok. Eş, dost, akraba, ya da çocuklarını geçtim kendilerine bile ayıracak zamanları yok. Hep bir koşuşturma içindeler. Görünmez duvarlar içine sıkıştırılmış, belli kalıpların dışına taşamayan, farklı olmak yerine başkasının hayatına özenen ve hep daha fazlasını, daha fazlasını, daha fazlasını isteyen insanlar olduk... Işıklı reklam panolarında, televizyonlar da, gazeteler de her yerde zamanın bize kalması için çıkan son teknolojik aletlerden bahsedip duruyorlardı. "Bu aleti alın, zamanınız size kalsın" Önce bu bahsedilen zamanı kazanmak için daha fazla çalışmak gerekti. Fakat yetmiyordu "zamanınız size kalsın" aletleri o kadar hızlı yenileniyordu ki daha birisini elde edemeden yenisi çıkıyordu. Tüm bunlar için hep daha fazla çalışmaya ve daha fazla zamana ihtiyacımız oldu. İşte bu zamanı da; sevdiklerimizden, çocuklarımızdan ve kendimizden vererek biriktirmeye başladık. İşin en kötü yanıysa tüm bunları sevdiklerimiz için yaptığımıza kendimizi inandırdık.
Bu "zaman" savaşından en büyük darbeyi ne yazık ki çocuklar aldı. Önce sokaklardan, çamurdan, topraktan kopardık onları. Sonra okullara, ödevlere, özel kurslara ve daha da kötüsü birbirleriyle yarışmaya mahkum ettik. Bizler gibi sistemin modern köleleri olmaları için. İstedikleri işi değil de statüsü yüksek olan ve büyük ihtimalle "hayalini kurup da yapamadığımız" meslekleri yapmaları için. Şimdi milyonlarca çocuk, anne baba sevgisini alınan pahalı oyuncaklarla ölçüyor. Gerçek sevginin ne olduğunu bilmeden... Çünkü anne ve babaların onların geleceği için çalışmaktan onlara ayıracak pek de zamanları kalmıyor.
Lütfen çocuklarınızın gerçekten de neye ihtiyacı olduğunu oturup bir düşünün... Henüz çocuğunuz yoksa da bir çocuk nasıl sevilir, neye ihtiyaç duyar
MomoMomo
Kitabı 
Mustafa Kemal Baba beyin alttaki incelemesini okuduktan sonra okuma listeme aldım. Beğeni ile okuduğum, kitap hakkında detaylı inceleme yazma gereği görmedim
En güzel inceleme alttaki linkte mevcut kitabı okumama vesile olan güzel incelemesiyle, #213856013
Okur arkadaşım
Mustafa Kemal Baba beyefendiye teşekkürler.
1k'nın en güzel olumlu taraflarından biride, okumadığımiz kitaplar hakkında okur arkadaşların alıntı ve incelemeleri sayesinde kitapları edinip bizlerinde okumasına vesile olmalarıdır. Gerçi her okurun ilgi alanına giren kitap türleri farklı olsada Dünya Klasikleri ve Nobel ödüllü yazarların eserleri gibi okurların okuduğu kitaba 10 üzerinden 10 vermeleride o kitabın okur için iyi bir referans kaynağıdır diye düşünmekteyim. Herkese iyi okumalar...Fantastik Edebiyat
Momo
Kitabı Mustafa Kemal Baba beyin alttaki incelemesini okuduktan sonra okuma listeme aldım. Beğeni ile okuduğum, kitap hakkında detaylı inceleme yazma gereği görmedim
En güzel inceleme alttaki linkte mevcut kitabı okumama vesile olan güzel incelemesiyle, #213856013
Okur arkadaşım
Mustafa Kemal Baba beyefendiye teşekkürler.
1k'nın en güzel olumlu taraflarından biride, okumadığımiz kitaplar hakkında okur arkadaşların alıntı ve incelemeleri sayesinde kitapları edinip bizlerinde okumasına vesile olmalarıdır. Gerçi her okurun ilgi alanına giren kitap türleri farklı olsada Dünya Klasikleri ve Nobel ödüllü yazarların eserleri gibi okurların okuduğu kitaba 10 üzerinden 10 vermeleride o kitabın okur için iyi bir referans kaynağıdır diye düşünmekteyim. Herkese iyi okumalar...
Zamanın değerini unuttuğumuz bir dünyada Momo, küçük bir kızın büyük mücadelesini anlatıyor. “Gri Adamların çaldığı zamanı geri getirmek için verdiği mücadele, dostluğun, empati ve yaşamın önemini hatırlatıyor. Fantastik bir dille yazılmış, hem çocuklar hem yetişkinler için düşündürücü bir klasik.
Duman adamlar, sadece insanların zamanlarını çalarak yaşamlarını sürdürebiliyorlar. Bunun için de insanları, zamanlarını onlara vermeleri durumunda zaman tasarrufu şirketlerinin onlara sonrasında daha fazla zaman vereceğini söyleyerek kandırıyorlar.
Zaman tasarrufu yapmak zorunda olan insanlar, geçmişte karşılık beklemeden sadece kendilerini mutlu eden şeyleri yapmayı bırakıp sadece kendilerine yararı dokunacak şeyleri adeta bir robot gibi hiç sevmeden yapmaya başlıyorlar.
Horo Usta ise insanlara doğduğu andan itibaren zamanlarını dağıtıyor. Her insanın doğduğunda yüreğinde saklı olan bir çiçeği var, bu çiçek kişinin zamanı dolduğunda solup ölüyor. En önemlisi ise her insanın çiçeği birbirinden farklı ve apayrı güzellikte özelliklere sahip. Hiçbiri birbirinin aynısı değil. Duman adamlar tarafından tek tipleştirilmeden önce herkesin farklı ilgi ve yeteneklere sahip olması gibi. Duman adamlar kimsenin kendi içinde bulunan bu çiçeğin farkında olmasını istemiyor. Çünkü yaşamak için insanların zaman çiçeklerine ihtiyaçları var.
Kitap hikaye şeklinde ilerlese de günümüz modern dünyasına eleştirilerde bulunuyor. Zamanımızı kaybetmemek adına birçok şey yapıyoruz. Peki zamanımızı kaybetmememiz sonucunda ne kazanıyoruz? Mutsuz olduğumuz ve sadece görev olarak gördüğümüz bir iş mi, yalnızlıktan dolayı kiminle harcayacağımızı bilmediğimiz para mı, kaybedilen hayal gücü mü? Bu durumda asıl kaybedilen zaman, zaman kazanmak uğruna yapılan eylemlerin kendisinde oluyor.
Modern dünyanın dayattıkları sonucunda insanlar hiç durmadan ve sorgulamadan kendilerine dayatılan işleri yapıyorlar. En kısa sürede en çok iş yapan ödüllendiriliyor. Fakat bu ödül kazananları gerçekten mutlu edemiyor. Yedikleri yemeğin tadını almadan yiyorlar, birbirlerini gerçekten dinlemiyorlar, çevrelerinde
Bu kitap, otuza yakın dilde, dünyanın hemen her köşesinde yayımlandı ve milyonlarca okura ulaştı.Momo'nun öyküsü, yeri belli olmayan bir hayal ülkesinde ve belirsiz bir şimdiki zamada geçmektedir. ancak öykü, prenslerden, büyücülerden, perilerden söz etmemektedir. Simgelertümüyle günümüz yaşamından alınmıştır. Momo'da insan ilişkilerinin nasıl daraldığının, insanların sevgi, dostluk ve arkadaşlık değerlerinden nasıl yoksunlaştırıldığının eleştirisel bir anlatımını bulacaksınız. Yazar; sürüleştirilen, yaşamına ve zamanına el konulan insanı, bir masal akıcılığında anlatmaktadır. Bu bir masla mı? Kavram, romantiklerin anladığı biçimde alınırsa, evet. Çünkü, gerçek ve hayal, şiirsel bir biçimde iç içe geçmiştir. Ancak kitap, insanın, günümüzdeki ve gelecekteki can alıcı sorunlarını da içermektedir. Öyleyse, bu kitap daha çok bir romana mı benzemektedir?İyisi mi, biz, bu bir masal-romandır diyelim...
Zamanı kaybettiğimiz yer, aslında hayatı unuttuğumuz yerEdebiyat
Hikâye, zamanı “tasarruf” etmesi gerektiğine inandırılan insanların, fark etmeden hayatlarını nasıl kaybettiklerini anlatıyor. Momo ise hiçbir şeyi olmayan ama dinlemeyi bilen bir çocuk. Belki de bu yüzden, herkesin unuttuğu şeyi en iyi o hatırlıyor.
Gri Adamlar zamanı çalan birer masal kahramanı gibi dursa da, aslında fazlasıyla tanıdıklar. Sürekli acele eden, verimli olmaya zorlanan, her anı planlayan modern insanın somutlaşmış hâli gibiler. Kitabı okurken insan ister istemez durup düşünüyor: Gerçekten zaman mı kazanıyoruz, yoksa hayatı mı erteliyoruz?
Zamanın ölçülebilir bir şey olmadığını, asıl değerinin paylaşıldıkça ortaya çıktığını hissettiriyor. Momo’nun gücü de buradan geliyor: Durmak, dinlemek ve gerçekten orada olmak.
Michael Ende bu kitabı yazarken modern toplumun hız ve üretkenlik takıntısını özellikle eleştiriyor. Kitap ilk yayımlandığında bazı çevreler tarafından “tehlikeli” bulunmuş; çünkü insanları sistemin dayattığı hızdan şüphe etmeye davet ediyormuş.
Momo benim için masal kılığında yazılmış bir uyarı metni.
Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.Edebiyat
》Derdi olanı dinlemek, yardıma ihtiyacı olana koşmak, ağlayanı güldürmek, hiçbir karşılık beklemeden insanları sevmek gibi özelliklerimiz vardı bizim. Her ne kadar günümüzde kalmasalar da...
》Daha çok kazanma, daha çok çalışma hırsı, daha çok egomuzu tatmin etme, daha çok bencillik bürüdü insanoğlunun gözünü.
》Kitap tam da bunları anlatıyor. Yetişkinlerin zamandan tasarruf edeyim derken anı nasıl kaçırdıklarını, hayallerine, sevdiklerine, çocuklarıyla oyunlar oynamaya vakitleri kalmadığını, kreşlerde türlü oyuncaklarla büyütülen ama hayal gücü ve sevgiden yoksun kalan çocukluğu eleştiriyor yazar.
》Kitapta nereden geldiği, kim ve kaç yaşında olduğu belli olmayan, Momo isminde kimsesiz bir kız çocuğu anlatılıyor. Eski bir kentin tiyatro harabelerinde yaşayan bu kız yalnızca insanların yardımlarıyla yaşıyor.
》Zamanı tüketme üzerine düşündüren bir kitap olması sebebiyle olacak ki kitabın hangi zamanda ya da nerede geçtiğini belirtmemiş yazar. Bu da işin fantastik ve gizemli kısmını kuvvetlendiriyor.
》Momo kısa zamanda bütün insanların sevgi ve saygısını kazanıyor. Çünkü bütün insanlara değer veren bir çocuk. Ve de en önemlisi günümüzde unutulmuş olan bir özelliğe de sahip: Dinlemek.
》Momo biri ona saatlerce de bir şeyler anlatsa asla sıkılmadan, yargılamadan dinliyor, yardım ediyor, bütün sorunlara çözümler buluyor, küsleri barıştırıyor, çocuklara oyun fikirleri veriyor. Öyle ki canı sıkkın birini görünce insanlar "Momo'ya git." cümlesini kullanacak kadar benimsiyorlar bu durumu.
》Her şey çok güzel giderken bir gün şehre "duman adamlar" denilen hayaletimsi varlıklar geliyor. Bunlar kafalarında melon şapkaları, ellerinde çantaları, ağızlarında sigaralarıyla insanları kendileri gibi tekdüze, soğuk ve renksiz bir hayata mahkum ederek, zamanlarını çalmak için gelen bir
8/10
2019 36. kitabı
HER METROPOLE BİR MOMO PROJESİ (SPOILER İÇERİR!!!)
Bir varmış bir yokmuş... Evvel zaman içinde, nereden geldiği bilinmez, Momo adlı bir kız çocuğu, kentin fakir kesimlerinde bir yerde bir amfi tiyatro kalıntısına sığınmış ve orada yaşamaya başlamış. Filmin birinde (İbo ile Güllüşah) de şu replik geçer ya hani: "Başın sıkışınca yoksula git. O, neyi var neyi yoksa seninle paylaşır." Momo da bu filmi izlemiş olacak ki, yoksul halkın cömertliğine sığınmış. Onların sayesinde amfi tiyatroda yaşamaya başlamış, onların sayesinde karnı doymuş, aç açıkta kalmamış. Peki Momo'nun bu, kıt kanaat geçinen insanlara faydası neymiş derseniz: iyi bir dinleyici olması. Pek de yabana atılası bir özellik değil, hele ki günümüzde. İnsanların gerek mantıklı sebepler çerçevesinde, gerekse paranoya yaparak içine düştükleri o yalnızlık çukurunda, içten içe özlemini duydukları belki de en önemli şey, konuşacak birinin eksikliğidir. Peki Momo'yu bu işte özel kılan ne? Momo sadece dinliyor. Yargılamadan, kızmadan, darılmadan ya da onaylamadan... Momo'ya derdini anlatanların, sorunlarının çözümünü ya da iç huzurunu kendi kendilerine bulması sizce de tesadüf mü? Bence değil. Çünkü Momo gibi davranmayıp, akıl veren, yargılayan, kızan veya her şekilde onaylayan dinleyiciler, sorunu olan insanın sorununu çözmek şöyle dursun, ortaya yeni sorunlar çıkarmaya ya da sorunu örtmeye gebe bir yol izliyor olabilirler. Hal böyle olunca da anlatıcının kendiyle yüzleşmesinin, sorunların çözümünde daha akılcı ve net sonuç veren bir yöntem oluşu muhtemel.
Büyükler genelde sorunlarıyla ön planda olurlar, hep bir şeylerden yakınırlar, sürekli mutsuzdurlar ve doğal olarak da büyükler söz konusu olduğunda, Momo'nun işi genelde dinlemek oluyor. Fakat çocuklar söz konusu olunca, odak noktası da oyunlar oluyor tabii.
Herkese seni anlatacağım.. Emin ol anlatacağım ...Fantastik
Kitabı okurken ah dedim... Ah keşke Momo gibi bir zaman kurtarıcısı gelse :)
Michael Ende 'den okuduğum ilk kitaptı. Gençlik için yazılmış , fantastik bir kurgu kitabı gibi gözüksede okuyanlar da bilir ki , tam da şu alıntı gibi bu kitap #170573601 Gerçekten böyle , yaşanmış gibi anlatılıyor ama yaşanacak olan olarak görülmüş o zaman da bile ... Ve şuanda yaşıyoruz bu zamanları ...
Kimsenin hiçbir şeye vakti yok , durup düşünmeye , sevmeye , sevilmeye en çokta dinlemeye değil mi ? Dinlemek ... İnsan anlatan bir varlıktır. Aynı zamanda dinleyen de ... Dinledikçe karşındaki insanı Momo gibi onda bir farkındalık yaratırsın. Bunu çok fazla yaşadım biliyorum. Dinleyin arkadaşlar dinleyin. Karşınızda ki insanı size herhangi bir şey anlatırken dinleyin. Ve ona özel olduğunu hissettirin. Zamanınız kaybolmayacak , değerlenecek hatta artacak.
Sevin arkadaşlar sevin ... Momo gibi çiçek sevin , sessizliği sevin , içinizdeki o güzel müziği , ruhunuzdaki tınıları sevin ...
Kitaba dair anlatacak çok şey var. En önemlisi ise zaman , zamandan yola çıkılarak anlatılmış bir serüven , kötülük ve iyiliğin serüveni...
Masal tadında okuduğum ZAMANIMI ayırdığım için çok mutlu olduğum bir kitaptı. Keyifle öneririm soran olursa da önereceğim. Kitaplarla kalın dostlar , herşeye bol bol zamanınız olsun. En çok dinlemeye tabi ki :)
Michael Ende 'den okuduğum ilk kitaptı. Gençlik için yazılmış , fantastik bir kurgu kitabı gibi gözüksede okuyanlar da bilir ki , tam da şu alıntı gibi bu kitap #170573601 Gerçekten böyle , yaşanmış gibi anlatılıyor ama yaşanacak olan olarak görülmüş o zaman da bile ... Ve şuanda yaşıyoruz bu zamanları ...
Kimsenin hiçbir şeye vakti yok , durup düşünmeye , sevmeye , sevilmeye en çokta dinlemeye değil mi ? Dinlemek ... İnsan anlatan bir varlıktır. Aynı zamanda dinleyen de ... Dinledikçe karşındaki insanı Momo gibi onda bir farkındalık yaratırsın. Bunu çok fazla yaşadım biliyorum. Dinleyin arkadaşlar dinleyin. Karşınızda ki insanı size herhangi bir şey anlatırken dinleyin. Ve ona özel olduğunu hissettirin. Zamanınız kaybolmayacak , değerlenecek hatta artacak.
Sevin arkadaşlar sevin ... Momo gibi çiçek sevin , sessizliği sevin , içinizdeki o güzel müziği , ruhunuzdaki tınıları sevin ...
Kitaba dair anlatacak çok şey var. En önemlisi ise zaman , zamandan yola çıkılarak anlatılmış bir serüven , kötülük ve iyiliğin serüveni...
Masal tadında okuduğum ZAMANIMI ayırdığım için çok mutlu olduğum bir kitaptı. Keyifle öneririm soran olursa da önereceğim. Kitaplarla kalın dostlar , herşeye bol bol zamanınız olsun. En çok dinlemeye tabi ki :)Yazar Hakkında
Michael EndeYazar · 17 kitap
12 Kasım 1929’da, gerçeküstücü bir ressamın oğlu olarak Almanya’da Garmisch-Partenkirchen’de dünyaya geldi.
1945’te, on altı yaşındayken askere çağrılınca eğitimini sürdürdüğü Waldorf okulundan ayrıldı. Savaştan sonra 1948-1950 yılları arasında bir drama okuluna katıldı, aktörlük yaptı, skeçler ve kısa oyunlar yazdı, Münih Halk Tiyatrosu’nda yönetmenlik ve Bavyeralı bir yapım şirketi için film eleştirmenliği yaptı.
Yazar olarak ilk büyük başarısı, çocuklar için yazdığı Cim Düğme ve Lokomotifçi Lukas (Jim Knopf und Lukas der Lokomotivfuehrer)’dir. Fantezi dünyasını seçen, fakat gerçek dünyayla olan bağlarını da koparmayan öyküleriyle pek çok övgü ve ödül almasına karşın alçakgönüllülükten vazgeçmemiştir. Fantezi romanı Bitmeyecek Öykü’yle dünya üzerindeki milyonlarca çocuğu büyüleyen Michael Ende, 64 yaşında, Stuttgart’ta mide kanseri sonucu yaşamını yitirdi.
Yazın hayatına 1950’lerde kabare senaryoları yazarak başlayan Ende’nin en çok ses getiren kitabı 1979’da yayımlanan The Neverending Story’ydi (Bitmeyecek Öykü). Roman 30’dan fazla dile çevrildi ve uluslararası alanda çok satanlar listesine girdi. Ayrıca Momo adlı kitabı ise büyük ses getirdi. Kitabında zamandan bahseden yazar, bu romanın hikayesini birinden duyduğunu, duyduklarını hiç değiştirmeden bize aktardığından bahsediyor yazarımız.
