Çağla Sarı
@UnutulanRaf
6 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Pazar sabahı
Bir pazar sabahıydı yine
Hüzün kokan bir gündü
Biliyordu yine yaşayacaktı
İçeride öten kuşlar
Dışarıda cıvıl cıvıl öten kuşları geçmişti
Dışarıdaki yağmur sesi
İçeriye fırtınayı getirmişti
Üşüyordu belkide
Isınmayı bekliyordu
Bekliyordu, bekliyordu..
Üşümeye bırakmayı tercih etmişti
O alışıktı zaten
Yorulmuştu belkide.
Ama sonra
Yağmurun sesi azaldı birden
Gökyüzü, gri perdesini araladı
Ve o,
Kokusu taze toprakla karışan rüzgârda
Kendi içindeki sıcaklığı
Az da olsa hissetti
Belki…
Belki bugün biraz daha dayanabilirdi.
Belki de
Pencerenin buğusunda kaybolan
Kendi nefesiydi aslında
İçinden yükselen ağırlığı
Kimse bilmezdi
O da anlatmazdı zaten
Reklam
Çizmedim Seni Daha
Çizmedim seni daha..
Çizmedim seni, dur…
Dur ki çizgilerin anlam kazansın bende.
Kâğıda düşen izlerin kadar kalıcı ol hayatımda.
“Çizmeye başladığım gün gelir elbet” demiştim ya;
Kalbime… gönlüme… aklıma…
Ah, önce kalbimde dur biraz.
Soluklanalım; hissedelim bu aşkı.
Gönlüme çoktan girdin zaten,
Geç oldu bilirsin.
Aklımdan da hiç çıkmadın ki—
Hiç çıkmadın aklımdan.
Evet… evet, buldum işte.
Hani “o gün gelir” diyordum ya;
Meğer ben çoktan çizmişim seni.
Silememişim sadece.
Zaten silinecek gibi değildin ki…
Bir kâğıda çizilen, üstü karalansa da kaybolmaz.
Çünkü gönüldedir artık.
Gönülden silmeyi dene de gör;
Silsen ne yazar?
Aklından yine çıkmaz ki…
Çağla Sarı
Ah Marsel…
Gitme,
Ama kal da diyemem.
Suskunluğumun içinde kaybolurum belki.
Gidersen, çiçekler küser,
Güneş bile soğutur içimi.
Ay ışığına sarılır karanlığım,
Ve ben yine gözlerinde kaybolurum, Marsel…
Kal demeye hazır dudakların,
Manolya kokulu bir ruhun
Ah marsel
Dokununca öleceğimi bilsem de,
Dokunmadan yaşamayı öğrenemem ki.
Öyle kusursuz bir bedenin var ki marsel
Sanki sevişmek için değil,
Sevdayı yaşatmak için yaratılmış.
Ah Marsel…
Gitme,
Ama kal diyemem ki.
Çağla Sarı