Üzüm
@User1019930
Burası dijital anı defterim
Asaf Hâlet Çelebi'nin Lizbonlu Mariyya'sı
Şu anda okuduğu kitap
"Herhalde hayat bazen herkesin canını acıtıyordu."
Reklam
Ben bir Ayten'dir tutturmuşum oh ne iyi
Ayten'li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor
Şarkılar söylüyorum
Şiirler yazıyorum Ayten üstüne
Saatim her zaman Ayten'e beş var
Ya da Ayten'i beş geçiyor
Ne yana baksam gördüğüm o
Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor
Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz
Günlerden Aytenertesidir
Odur gün gün beni yaşatan
Onun kokusu sarmıştır sokakları
Onun gözleridir şafakta gördüğüm
Akşam kızıllığında onun dudakları
Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz
Bir kadeh de sizinle içeriz Ayten'li
İki laf ederiz
Onu siz de seversiniz benim gibi
Ama yağma yok Ayten'i size bırakmam
Alın tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var
Onu da alın gerekirse
Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem
Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
Parasızlık da bir şey mi
Ölüm bile kötü değil
"En büyük zehir kötü söz değil,ilgisizliktir."
Üzüm
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·5 günde okudu
·Okunma: 19 Mart 2026 23:29
·2026 19. kitabı
Kırılmak puttan eskidir, bilmiyorsun.
bilmiyorsun yakmayınca ateş seni
burada yangınlar ne turuncu ne zebercet ne
ah u figan.
göğ yarıklarından yağmur taşıyor gözlerime🫠
boşluk ve devletle hüzün yetiştiriyorum.
ayağımı bir suya takılı halde gülenler beni
bilmiyor oysa.
şurama dayanıyorum ibrahim, bütün kemiğimle.
Kalbim ölüme yakınlaşacak kadar yangın yeri, uyuyamıyorum sancısından...
Gün gün ölüyorum İbrahim haberin yok,söyle başımı nereye vurayım?
Reklam