Mandalina
@User1019930
Burası dijital anı defterim
Dikenleri öpeceğim,güller bile şaşıracak
28 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitaplığımdaki içerik açısından en dolu eserlerden biri oldu. Roman iki ana bölümden oluşuyor. İlk bölümde Ömer Hayyam ve çevresinde gelişen olaylar anlatılırken, ikinci bölümde anlatıcı Lesage ve onun etrafında şekillenen olaylar işleniyor.
Kitap; Selçuklu Devleti, İran ve Osmanlı tarihine dair dönemleri anlatıyor.Bence İran tarihine ilgi duyanlar için oldukça güzel bir eser. Kitabı okuduktan sonra Rubaiyat’ı okumak ve Tebriz’i görmek istedim.Tabiki bu kitapta da hoşuma gitmeyen bazı yönler vardı. Bazı bölümlerde Avrupalı ve Amerikalı karakterlerin daha ayrıcalıklı, Türk ve İranlı karakterlerin ise ikinci planda gösterildiğini düşündüm. Ayrıca anlatım tarzı yer yer beni rahatsız etti. Buna rağmen, genel olarak kitabı beğendim ve tarih ile edebiyatı bir arada sunan etkileyici bir roman olduğunu düşünüyorum.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey mitolojiden çok bir kadının kendini bulma hikayesi oldu. Kitaba başlarken büyüler, tanrılar ve destansı olaylar okuyacağımı düşünüyordum ama karşıma yalnızlık, dışlanmışlık, aşk, güç ve özgürlük üzerine baya insani bir hikâye çıktı.Karakteri sevdim çünkü kusursuz değildi. Hata yaptı, yanıldı, kırıldı ama her seferinde yeniden ayağa kalktı. Yazarın dili de oldukça akıcıydı; mitolojik olayları karmaşıklaştırmadan anlatmayı başarmış ki bu oldukça zor bir şey bence.Bununla birlikte kitap her okura hitap etmeyebilir. Olay örgüsü zaman zaman yavaş ilerliyor ve aksiyondan çok karakterin iç dünyasına odaklanıyor. Bence hareketli bir kurgu bekleyenler bazı bölümlerde sıkılabilir. Ben de özellikle orta kısımlarda akışın düştüğünü hissettim.
Çoğu yerde idealize edilmiş kahramanlar ve olay örgüsü bulunsa da, bence döneminin çok ötesinde bir düşünce dünyası sunuyor. Özellikle Cezmi ve Perihan karakterleri, hem düşünceleri hem cesaretleriyle dönemin kadın-erkek rollerine farklı bir bakış getiriyor.
Ders kitabım ve ödevimi yaptığım kitap olduğundan dolayı mı bilmiyorum (ödevi de çok daha basit bir şekilde yaptım sonunda zaten okuyup eziyet çekmeye gerek yokmuş )ama ben hayatımda bi kitabı okurken hiç bu kadar ızdırap çektiğimi hatırlamıyorum . Bunda felsefe sevmememin de etkisi büyük fakat yazım dili öylesine ağır ki bir cümleyi anlamak için 3 kere okumaya çalıştım her seferinde. Uzunca bir süre sevgili Nel Noddings beyefendinin herhangi bir eğitim kitabını görmek istemiyorum, uykularımı kaçıran bir yazım dili var...
Kitabı geçen hafta bitirdim. Kaydetmeyi unutmuşum. Her zamanki gibi akıcı ve kısa sürede biten bir kitaptı. Melez prens ve Zümrüdüanka yoldaşlığını baştan okuyacağım. Unuttuğum kısımlar var
