Vedat Kazanç
@Vaaav
*
İnsanlar kötüydü; kitaplara sığındım.Cemil Meriç
*
Sosyal Bilgiler Öğretmeni
Erciyes Üniversitesi
Ceylanpınar
17 Mart 1989
126 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
“İnsanlar dışında her şeyle meşgul olun. Kitapla, ilimle, doğayla, dersle, işle, sporla en çok da kendinizle meşgul olun. İnsanla meşgul olmak cehalet göstergesidir ve muhteşem bir çürüme sebebidir. Kendi ruhunuzu büyütmek varken başkalarıyla oyalanmayın. Hakikati arayan için en büyük meşgele, kendi kalbini ıslah etmektir.”
Reklam
Huzur Sokağı: İçsel Dönüşümün ve Manevî Arayışın Romanı
Huzur Sokağı, modern Türk toplumunun değer çatışmalarını iki insanın içsel yolculuğu üzerinden işleyen, duygusal derinliği güçlü bir dönüşüm romanıdır. Şule Yüksel Şenler, eseri yüzeyde bir aşk hikâyesi gibi kurar; ancak romanın asıl omurgası, insanın manevî huzura ulaşma çabası ile modern hayatın dayattığı kimlikler arasındaki gerilimdir. Bu gerilimi en çok taşıyan karakter, romanın eksenindeki Feyza’dır. Başlangıçta dış dünyaya ait ışıltılarla çevrili, toplumun beğeni kalıplarıyla şekillenmiş bir genç kadın olarak tanıtılan Feyza, zaman ilerledikçe içindeki boşluğu daha derinden duyar; güzelliğin, gösterişin ve geçici hazların gerçek bir tatmin sunmadığını fark eder. Onun dönüşümü; arayış, kırılma, yüzleşme ve yeniden inşa süreçleriyle örülmüş bir içsel devrimdir. Bilal ise bu dönüşümün karşı kutbu değil, tamamlayıcı aynasıdır. İnanç, merhamet, sorumluluk ve sükûnetle örülmüş karakteri, Feyza’nın iç dünyasında bir sarsıntı yaratır. Bilal’in kararlılığı romantik bir idealizmden değil, kendi içinde taşıdığı ahlaki yürüyüşten beslenir. Şenler, her iki karakteri de tek boyutlu figürler hâline getirmez; bilakis zaafları ve endişeleriyle birlikte verir, böylece romanı hem insani hem de psikolojik olarak sahici kılar.
Romanın sembolik mekânı Huzur Sokağı, yalnızca bir mahalle değildir; insanın kalben dönüşebileceği, sadeleşebileceği, sükûnete erdiği bir “ruhani eşik”tir. Feyza’nın gösterişli evinden Bilal’in mütevazı yuvasına uzanan karşıtlık, iki dünya anlayışının da karşıtlığıdır. Fakat yazar çatışmayı keskin bir ideolojik tez hâline getirmez; mekânları ahlaki yargılarla değil, içsel yankılarıyla anlamlandırır. Romanın asıl başarısı da buradadır: Değerler, bir dayatma olarak değil, bir arayışın doğal sonucu olarak
....
Çok düşünmenin bir ceza olduğuna inanırım ben.
Naif insanlar belki de bu cezayı en çok çekenler olabilir.
Naif olmak bir değer olmalıydı oysa...
Ama naif kim varsa mutsuz hüzünlü ve melankolik.
Hasılı zerre zerre aldı benden her ne varsa..
Geç de olsa anladım,
"eşkiyadır bu dünya"
Turgut UYAR
Puan vermedi·442 syf.·
8 günde okudu
·2025 18. kitabı
Reklam