Aristo ve Dante Dünyanın Sularına Dalıyor 🩵
Aristo ve Dante bu kitapta müthiş bir aşkın çocukluktan gençliğe dönüştüğü evrede harika bir ilerleme kaydediyor ve ben buna bayılıyorum gerçekten.
Genel olarak Ari'nin iç dünyasında yaşadığımız bu kitapta içsel tahlilleri okumakta ayrı bir okuyuş zevki veriyor bana. Bir insanın her şeye farklı aşklar duyabildiğini anlıyorum aslında bir insan arkadaşının davranışına, kişiliğine de aşık olabilirmiş. Mevzu insanları sevebilmekte onları yeterince anlayabilmekteymiş.
İlk kitaptan bu yana Aristo kişisel olarak gelişirken ilk kitapta bir çocuk ve kendini keşfedemeyen insanlardan uzak olduğunu sanan fakat yanılan biriyken, ilk kitabın sonlarına doğru kendini tanımasını sağlayan bir aileye sahip olması ve sayelerinde kendini sevgisini keşfetmesi çok iyiydi. Homofobik ailelerin varlığı yanında iki tarafında harika anlayışlı insanlar olmaları beni gerçekten sevgi yumağına çevirdi.
Bu kitap hayatıma umut ışığı olmayı çok güzel başardı.
Şimdi size kısaca konudan bahsedeceğim.
Bu kitap ikisinin diğer kitaptaki itirafıyla başlarken Ari'nin kabullendiği zorluklar, babasının yaşadıkları, dünyayı kasıp kavuran AIDS tehlikesini, eşcinsel bir çift olmanın kabul görmeyeceğini iyice konu içine yaymışken bir yandan da insan hayatının dış dünyalara açıldığında düşüncelerinden kurtulduğunda daha mutlu, arkadaşları olan güçlü bir birey oluşunu hissediyorsunuz. Diğer bahsedeceğim her şey spoiler olur bunu istemem.
Kesinlikle okunması gereken bir seri yazarın dili oldukça güzel ve anlaşılır aynı anda akıcı ve sıkmıyor da, tarihi bilgileri donanınımı gayet yüksek bir yazarın
kitabı da müthiş derece bir keyif veriyor bana.
Dante her zaman Aristoyu çok sevdi ve sevmeye devam etti fakat her insan gibi onunda çekinceleri vardı her şeye karşı,
Evet, sanırım kim olduğumu ve nereye gittiğimi bulmadan önce yüzlerce, binlerce kez kaybolabilirim.
Ama adını da yanımda götürürsem Dante, Aristo Mendoza denen karanlıkta yolumı aydınlatan bir meşale olacaktır.