"Senin yaşadığın yerdeki insanlar" dedi küçük prens "Bir bahçenin içinde binlerce gül yetiştiriyorlar ve yine de aradıklarını bulamıyorlar"
"Doğru, bulamıyorlar" dedim
"Ve aslında aradıkları şeyi tek bir gülde, ya da bir avuç suda bulabilirlerdi, ama gözler görmez, insanın kalbiyle bakması gerekir"
İnsan gerçekleri sadece kalbiyle görebilir, en temel şeyi gözler göremez. Senin gülünün diğerlerinden daha önemli olmasını sağlayan şey, ona ayırdığın vakittir.
Deseniz ki “Kırmızı kiremitli, güzel bir ev gördüm. Pencerelerde saksılar, çatısında kumrular vardı” bir türlü gözlerinin önüne getiremezler bu evi ama “Yüz bin liralık bir ev gördüm” deyin, bakın nasıl “Aman ne güzel ev” diye haykıracaklardır.