Erwin Smith
@Vay_amik
5 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Beklentilerim yüksekti T^T
İlk kitapla arasına çok zaman soktuğum için mi bilmiyorum ama başkası yazmış gibi hissettirdi. 1.kitapta da böyle hatalar var mıydı dedim okurken.
İlk kitabı çok sevmiştim karakterlerin yazımını falan ve bu kitaba devam etmek istedim kendimi zorladım ama olmadı.
Bazı sorunlara gelecek olursak, okuyucuya düşünme fırsatı tanımıyor, her şeyi açıklama ihtiyacı hissediyor.
Karakterlerin değişiminin gözümüze gözümüze sokulması mesela ben karakterin değiştiğini anlayamaz mıyım ya mal mıyım ben ToT ?? Hodbin bölümü okuyorum lunu çok değişmişti diyo dante bölümü okuyorum onda da aynısını diyo ya yeter anladım valla anladım yeter artııık okuyucuya salak gibi davranmayın LÜTFEN ağlicam artık
Arm da kendi bölümünde değişime uğruyo ama asla doğal hissettirmiyo yavaş yavaş olan bir şey olsa bölümlere yayılsa daha iyi olmaz mı hani??
Bu ani ve hikayeye yedirilmemiş karakter gelişimleri yüzünden ilk kitapta karakterlerle kurulan bağların hepsi hiç oldu yüz sayfa fazla olsun iyi işlenmiş olsun ne olurdu sanki
Yazım stili de aşırı çocuksuydu (her şeyi açıklaması vb) anlıyorum hedef kitle genç yetişkin ama genç yetişkinlere bebek gibi davranmayı bıraksak mı (dua eden emoji)? 13-18 yaşdan bahsediyoruz alt metinleri anlayabilecek bi yaş grubu onlar da mal değil ToT
Yani işin sonunda kitabın en büyük sorunu okuyucunun aptal yerine konulması, her şeyin detaylıca açıklanması, gözümüze gözümüze sokulması ve kendi çıkarımımızı yapmamıza engel olunması
Keşke daha iyi yazılmış bi kitap olsaydı devamında olcakları merak ediyorum ama okuyamıyorum
Aglicam of
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Karakterler hihi
Spoiler
Kitapta en en en EN sevdiğim şey kesinlikle karakterlerdi. Kötü geçmişleri "şuna da travma vereyim ya hehehe karakter gelişimi morukk" denilerek verilmiş şeyler değildi, yaşadıkları onları gerçekten şekillendirmişti.
Yazar karakterleri yazarken enegram kullandı mı bilmiyorm ama ben bir kitabı okurken ya da filmi izlerken karakterlerin enegramlarını bulmayı çok severim ve bu kitapta çok kolay bir şekilde buldum çünkü karakterler gerçek hissettiriyordu. Dengesizlikleri, streste ve gelişmede davranışları doğaldı. Mesela hodbin kesinlikle sp7. Sp7 diye bi subtype olmasa bile sp7 derdim. Sp7ler gibi çıkarcı, kendisini herkesten öne koyuyor, aklıma gelmedi ama bir şeyler daha var. En çok hoşuma giden kısım da 7lerin stresteyken yaptığı şeyleri yapmasıydı T^T. Hapse düştüğü zaman kafayı yiyor, normal bir şekilde düşünemiyor, istediği olmadığında şerefsizin önde gideni oluyor falan. Bir e7 olarak kendimi gördüm resmen ağlıcam.
Diğer karakterlere de tahminlerim varr (7 dışında subtype tahimim olmasa da). Lunu sx7 gibi geldi, hayalperest birisi ve gerek çevresi gerek annesi tarafından görmezden gelinilen bir karakter. Dante 8, kendisini korumak zorunda olduğu için bu hâle gelmiş. Beauyu bilmiyorum ama 9? Olabilir bilmiyorum gerçekten. Arm 4, olduğu gibi sevilmek istiyor garibim. Öfke(enegramını çözmek için gerektiği kadar göremedik garibimi favorimdi bir de fena üzülmüştüm) 1 gibi geliyor; içgüdüleriyle hareket ediyor ve kendi içinde değerleri var, bu değerlere uyulmadığında öfkeleniyor(hehe) ve öfkelenmek de adı üstünde öfke üçgeninde görülüyor ama 4 ya da 7ye uymuyor, 1 en uygunu.
Yani yazar enegramla yazdıysa çok hoşuma gitti, yazmadıysa daha çok hoşuma gitti çünkü enegramı kullanmadan böyle gerçekçi karakterler yazmak kıyasla daha zor.
Nasıl yazdı bilmiyorum ama
2020 tt hp y/n povları ama kitabını basmışlar
Spoiler?
Self insertli, y/nli harry potter povları gibiydi. Ana kızımız var, herkesin kızla işi var, kıza düşman olan herkes kötü, kızımız her zaman haklı, kız aslında çok güçlü ama güçlerini gizliyor vb. Nova değil de Ayzer ana karakter olsaydı kitap hem daha güzel olurdu hem de daha olgun bir anlatımı olurdu. Ama yazar -muhtemelen- erkek karakterleri hoşlandığı erkek tipleri yaptı ve novayı self insert olarak kullandı. Yazar da su burcu zaten, fazla belli etmiş. Ayzer'i de gerçek hayatta sevmediği birinden, belki kendisine "ihanet" eden bir arkadaşından almış. Gizleyememiş maalesef.
Evrene odaklandım diyemem, nova sağolsun. Nova bir şey düşündüğünde, ağzını açtığında istisnasız her zaman "abi şu çocuk bi sussun nolur ya " oldum. Normalde bitirmeyi düşünüyordum ama katlanamadım. Boş boş konuşuyor bir yere de varmıyor bu konuşmalar/düşünmeler. Yok ben dışlanmıştım, yok herkes bana sırt çevirmişti, yok bu, yok şu. Ya ablacım sen uyum sağlamayı denemedin bile, senden korkan alfinlere daha da saldırdın. Ayzer yardım etmeye çalışıyor ama nova oralı olmuyor, sina diyor gel seni vaftiz edeyim sen gel bizim kızımız ol nova istemiyor. Neymiş krallığına sadaketindenmiş ay götüm. Madem krallığına sadıksın, (sadık? Sadık Adnan mentioned ) madem krallığını bu kadar çok seviyorsun arkadaşınla aran bozulunca ona neden suç atıyorsun ki? Su krallığını geri getirmek isteyerek arkadaşına ihanet eden sensin. Gerçi nova bunu fark etmek için fazla, nasıl desem, egolu? Hep ben haklıyım moruk kafalarında takılıyor, başkalarını anlamaya çalışmıyor, kendisinde suç aramıyor. Ve bu kasten yapılan, novanın ağzından okuduğumuz için yanıltıcı anlatım olmuş diyebileceğimiz bir şey de değil. Yazar novayı böyle yazmış ve kendisi de novanın haklı olduğunu düşünüyor.
Büyü sistemine yazacak bir şey