Sessizlikten nefret ettiğimi söylemiş miydim? Bu yüzden sürekli şarkılara sığınırdım. Sessiz kaldığımda Zihnim düşüncelere kapısını açıyor ve kısa sürede kafamın içinde oluşan kargaşa beni boğacakmış gibi oluyordu. Bundan kaçmak için her daim kısık sesle de olsa bir şarkı mutlaka çalmalıydı.
İnsanlar, sadece kendi hayatları tehlikeye düşene kadar diğerlerinin hayatlarını önemser ve değer verirdi. Söz konusu kendi canları olduğunda, zaman kazanmak için diğer insanları öne atarken gözlerini bile kırpmazdı.