velibeg
@Velbegyy
Kendine Dönemeyen MektuplarDuygu ve Düşünce
Bir mektup yazdım.
Gönderecek bir adresim yoktu.
Alıcısı bendim… ama eski bir versiyonum.
Ona ulaşmak imkânsızdı. Çünkü o hâl çoktan yıkılmış bir ev gibi, harabe şimdi.
Yazdığım her satırda kendimi bulmaya çalıştım,
ama her kelime, kim olduğumu biraz daha unutturuyordu.
Sanki ben, kendime bile yabancı bir tanıdık olmuştum.
“İyisin, değil mi?” dedim mektubun başında.
Sonra durdum.
Ne zaman gerçekten iyi olduğumu hatırlayamadım.
Belki de hiç olmadım.
Bu yüzden yazdığım cümleler, posta kutusuna değil, boşluğa düştü.
Bir tür iç dökme değil, bir tür iç gömme bu.
Kelimelerim mezar taşı gibi dizildi sayfalara.
Her biri, geçmişten bir parçamı örtüyordu üstüme.
Çünkü bazı mektuplar yollanmaz.
Bazıları sadece yazılır,
sonra sessizce yakılır,
ve dumanıyla birlikte bir parçan göğe karışır.
Kendime dönemeyen her cümleyle biraz daha uzaklaşıyorum o eski ben’den.
Ve belki de bu, büyümek dediğimiz şeyin en sessiz tanımıdır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Zamanın susturduğu1000Kitap
Zaman her şeyi unutturur derler.
Yanlış.
Zaman susturur.
Kelimesiz kalırsın.
Bir noktadan sonra susmak, hatırlamaktan daha kolaydır.
Kırık DuaDuygu ve Düşünce
Dua ederken bile içimden ağlıyordum.
Ellerim havada ama kalbim yerdeydi.
Sözlerim göğe değil, içimdeki karanlığa çarpıyordu.
Kırılmış bir dua, yankılanmaz.
Sadece içte kanar.