Velhaslblog
@Velhaslblog
Maksim Gorki Ana
Maksim Gorkiyle ilk tanışma kitabım oldu Ana.
Ve gerçekten çok sevdim. İlk başladığım andan itibaren akıcılığını hiç bozmadı.Gereksiz detaylar olmadan konuya sabit kalarak ilerledi.
Rus işçilerin kendi haklarını savunması ve davaları için her türlü yolu denemelerini ve bu süreçte tek dertlerinin işçilere yapılan haksızlıkları ve zulümleri durdurmak olduğunu okuyacaksınız.
Başkarakterimiz Pavel Fabrikada çalışıp bütün bu haksızlığa,adaletsizliğe şahit olur ve bunun ortadan kalkması için elinden gelen her şeyi yapmaya karar verir. Bu yolda onunla beraber olan ona destek olan arkadaşları da vardır. Her şeyleri ardlarında bırakıp tek dertleri davaları olmuştur. Pavel'in anası bu durumdan hiç hoşnut olmaz. Ne kadar yaşanan zülumleri görse de oğlunu ateşe atmak istemez.
Gelin görün ki Pavel anasını dinlemez ve yoluna devam etmeye karar verir.
Bu yolda Ananın değişimini, çok bariz bir şekilde görüceksiniz.
Her şeyden korkan,çekinen bir Ananın olayların seyriyle nasıl başkalaştığını ve kendine geldiğini görüceksiniz.
Hükümet ve işçi sınıfı aradaki sınıfsal farklar,yaşanan haksızlıklar,
Sürgün edilen onca insan,emeklerinin karşılığını alamayan halk...
Ve bunların bir an önce bitmesini isteyen Pavel ve dostları..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap iki bölümden oluşuyor,birinci bölümde yazarın toplama kampında yaşadığı,tecrübe ettiği durumlar yer alıyor,ikinci bölümde ise "Logoterapi" den bahsediyor.Logos yunanca da "anlam" kelimesine karşılık gelir,logoterapi ise insan varoluşunun anlamının yanı sıra bu anlamı arayışına odaklanır.
Bu kitabı okuyan herkes kendince farklı yorumlar çıkaracaktır.Yazarın kampta yaşamış olduğu acı tecrübeleri,bir çok insan her yerde yaşıyor.Bazılarına göre bu durum içinden çıkamayacak bir labirent,bazılarına ise karanlığın ardında açıcak bir güneş olarak hissettiriyor.İşte anlam tam da burada devreye giriyor.Bu çektiğimiz acılarda bile büyük bir anlam vardır.Yaşamın her yerinde her durumunda içinde gizlediği büyük anlamlar vardır.
Tabiki bu yaşanan durumlarda psikoloji çok önemli bir yer tutuyor.Misal kitapta yer alan bir durumdan bahsedeyim;Toplama kampında bir gün bir tutuklu rüya görüyor.Rüya da 30 mart günü özgürlüğüne kavuşacağı söyleniyor,30 mart yaklaştıkça adamın içindeki umut da artıyor,ama bir yandan da azalıyor.30 mart günü geldiğinde hastalanıyor,çaresiz kalıyor ve bilincini yitiriyor,31 mart günü de hayata veda ediyor...İşte burada adam hayata tutunmasının nedenini kaybedince ve gerçekleşmeyeceğini anlayınca ruhunu teslim ediyor...
Bu yüzden hayata karşı bir anlam arayışında olmalıyız,tutunacağımız bir dal olmalı...En küçük olumsuzlukta bile içinde barınan o büyük anlama tutunmalıyız.Hayatta yaşadığımız acılarımız,tecrübelerimiz hepsi aslında bizim hayatımıza büyük anlamlar katar.Kısacası insan ilk önce kendini tanımalı,keşfetmeli sonra da hayata karşı anlamını aramalı.....
Kitap hikayeler üzerine kurulu,her bir hikaye diğer bir hikayeyle bağlantılı bir şekilde ilerliyor.
Dr.Maviye gelen hastaların iç dünyalarında neler yaşadığını görücek ve o yaşadıklarını kendinizle harmanlaştırıcaksınız.
Kıskançlık,sahip olma duygusu,hiçlik,nefs hepsi biz insanoğlunun yaşadığı durumlar...Bazen bu duygularla nasıl başa çıkacağımızı bilemeyiz. Gün gelir kötü yollara saparız, gün gelir duygularımıza yenik düşer ne olursa olsun deriz. Bazen bir boşluk hissi içimizdeki her şeyi alır götürür. O boşluğa sebep olan duygu neyse biz ona tutunuruz ve gözümüz başka hiçbir şey görmez. İşte burada devreye girer hiçlik ya da boşluk hissi...Görmeyiz etrafımızdakileri kapatırız gözlerimizi,yüreğimizi....Kara bir deliğe doğru sürükleniriz.
Oysa görsek bu güzellikleri daha çabuk sıyrılabileceğiz dertlerimizden,hasedimizden...
Mutluluğu çok uzaklarda arıyoruz. Oysaki o kadar yakın ki bize.... Mutluluk ağaçları izlemekte,gözlerimizi mehtapla buluşturmakta,denizin sonsuzluğunda kaybolmakta....Bunlar size küçük bir şey gibi gelebilir ama bir görebilsek bizi karanlıktan çıkarıcak mucizelerin de bunlar olduğunu...
Aya bakıyoruz evet ama,nasıl bakıyoruz, hangi amaçla? Ne hissediyoruz ya da ne diliyoruz? Bu kitap aya bakmak değil aya nasıl baktığının önemini vurguluyor.Yazarın üslubu,kurgusu o kadar güzel ki....Dr. Mavi'nin yanında sanki her şeye şahit oluyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz.
Bir de kitapta geçen bir cümle var çok beğendiğim,
"Yalnızlıkta dinlenmek" bir dert kapımızı çaldığında alın onu ve yalnızlığınızda dinlenin o da gelsin sizle sonra bakın kendiliğinden nasıl gidiyor....
