"Iyi ama mademki sevgimden hoşlanmıyordu, neden kendisine ondan söz etmeme düpedüz engel olmuyordu? Oysa bu konuda hiçbir şey yapmıyordu; hatta kimi zaman beni konuşmam için bile kışkırttığı oluyordu. Elbette benimle alay etmek içindi bu. Bundan kesinlikle eminim, çünkü bunu çok iyi hissettim. Beni dinledikten ve acı çektiresiye kadar beni çileden çıkardıktan sonra, apaçık herhangi bir hor görme, ya da küçümseme belirtisiyle, aniden keyfimi kaçırmaktan pek hoşlanıyordu. Bununla beraber onsuz yaşamayacağımı da çok iyi biliyor."
"Beni hiç sevmese bile, duygularımı ayaklar altına alamazdı, itiraflarımı böyle bir hor görmeyle karşılayamazdı. Kendisini gerçekten sevdiğimin farkındaydı; onunla böyle konuşmama katlanmıştı, buna izin vermişti! Bunun, aramızda pek tuhaf bir şekilde başladığı bir gerçektir. Bir süre önce onun benimle dost olmak, bana içini dökmek isteğini ve hatta bu yönde girişimlerde bulunduğunu fark etmiştim. Ne var ki, bu başarılı olmadı; onun yerine garip ilişkiler sürdürdük."
"İnsanların çoğu, en iyi arkadaşını alçalmış görmekten mutlu olur. Genellikle arkadaşlıkların bu temele inşa edildiğini de söylemek abartı olmaz. Bütün düşünen insanlar, bu eski gerçeği bilir."