Samut

Samut
@Veveyla
22 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Düşünmek, gerçekten fazlası hastalık olan bir eylemmiş..
Reklam
İnsan kendinden kaçtığını sanırken, ayna labirentinde buluyormuş kendini ..
Zamanın bizden çaldığı en büyük şey gülüşlerimizdeki özgürlükmüş meğer.
Ve insan eliyle yaptığını yine kendi eliyle yıkıyor..
Ne ben İbrahimdim ne ateş yığını gül bahçesi ..
Yazdım Ölesine ya da öylesine,, Sormadan sorgulamadan Akıtırcasına içimin kirini pasını .. Düşünmeden düşünmeyi Bugünü öncesi ötesi.. An'a aşık olup Mecnuncasına değil belki Leyla eliyle yazdım.. Gün geldi Ve devran dönmekle kalmadı Viran.. Viran olunca devran, İş ateşe düştü, Kutsal temizleyici.. Ve yaktım Yaktım yazdıklarımı.. Tutuşan sayfaları, elvermedi gönlüm bırakayım Bırakamadım, yandı ellerim.. Yanan ellerim mi Ellerimden dökülenler miydi ? İdrakten yoksun yaktım. Yanan harfler uçuştu gözlerimde Gözlerimde koskaca İbrahim ateşi.. Ve,, Çığlık çığlığa Kendi kendimi Tutuşurduğum ateşe.. Ne ben Ibrahimdim
Reklam