Samut

Ne ben İbrahimdim ne ateş yığını gül bahçesi ..
Yazdım Ölesine ya da öylesine,, Sormadan sorgulamadan Akıtırcasına içimin kirini pasını .. Düşünmeden düşünmeyi Bugünü öncesi ötesi.. An'a aşık olup Mecnuncasına değil belki Leyla eliyle yazdım.. Gün geldi Ve devran dönmekle kalmadı Viran.. Viran olunca devran, İş ateşe düştü, Kutsal temizleyici.. Ve yaktım Yaktım yazdıklarımı.. Tutuşan sayfaları, elvermedi gönlüm bırakayım Bırakamadım, yandı ellerim.. Yanan ellerim mi Ellerimden dökülenler miydi ? İdrakten yoksun yaktım. Yanan harfler uçuştu gözlerimde Gözlerimde koskaca İbrahim ateşi.. Ve,, Çığlık çığlığa Kendi kendimi Tutuşurduğum ateşe.. Ne ben Ibrahimdim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
sonrası..
Çekilirsin köşene Herkes mutlu yokluğundan,, İzlersin uzaktan.. ve sadece bir "ah" Kaldı ve kalacak dimağında..
Geçmesin senden..
Bu acı geçmeez Benden .. Geçmedikçe , senden de..geçmeez Geçmesin de zati ,,
En acısı da gördüğün bir fotoğraftan duyduğun tek bir sözden sonra Ben nasıl inanmışım hissi,, Ben bunu nasıl yapmışım,,