VEYSİ İPEK
@Veysi34
Eserlerimiz
AŞK BEDEL İSTER
KASIMPATI
Instagram: veysiipek34
Kalbinde iyilik besleyenlerin yolu daima açıktır
Bu harika kitabı okurken ki gelen huzur ve okuma isteği öyle bir şey ki tüylerim diken diken oldu deriz ya o misal :)
Reklam
Aşk Bedel İster
“Dostum!” dediği kimseye karşı hasbîdir, hesâbî değildir. Menfaatin, ufak hesapların bu dostluğa zarar vermesine râzı olmaz. Aralarında herhangi bir sebeple kırgınlık olduğunda bile bunu telâfi etmek için gayret gösterir; kötülük görse bile iyilik yapmaya devam eder.
İnsan, dost bellediği kişiye karşı elini açar, gönlünü açar, evini açar. Ondan bir kötülük beklemediği için fedakârlıkta sınır tanımaz. Sevgisi uğrunda her türlü bedeli ödemeyi göze alır. Bu dostluk yüzünden başına gelebilecek hiçbir sıkıntı ve felâketi önemsemez.
İşte tam da bu yüzden dinimiz, “kimi dost edineceğimize” karışır. Mü’minlerin, “Allâh’ı, Rasûlü’nü ve kendisi gibi îman eden kimseleri dost edinmesini” emreder. Çünkü dostluk, sadece bu dünyada başlayıp biten bir münasebet ve irtibat değildir. Onun gerçek hayat olan âhirete tesir eden, çok derin akisleri ve karmaşık bir yelpazesi vardır.
Îmanın tesis ettiği kardeşlik ve dostluk bağı, dünyevî irtibatlardan daha sağlam ve kalıcıdır, en azından böyle olmalıdır. Eğer iki taraf da îman ehli ise, birlikte, âhirete uzanan bir gönül köprüsü kurmuşlar demektir. Anne-babanın, evlat ve eşlerin birbirini terk ettiği, menfaat üzere arkadaşlık kurmuş kimselerin yüz üstü bıraktığı, herkesin kendi ameliyle baş başa kaldığı o çetin hesap gününde «el-ahillâ‘», yani takvâ üzere sâdık ve samimi dostlar, kişinin yanı başındadır.Onlardır.
Bu dünyada menfaat, korku, mecburiyet vb. sâiklerle bir şekilde “dostluk” kuran kimseler ise, âhirette birbirlerini “satmanın” derdindedirler. Çünkü orada herkes, kendi yaptıklarıyla meşguldür. Kötü arkadaş ve dostlar ise, insanın başını bu dünyada belâya soktukları için birbirinin yüzünü görmek istemeyeceklerdir. İnsan, kendi kendisine büyük bir pişmanlık içinde, “Keşke filân kimseyi dost edinmeseydim!” diyecektir.
Netice olarak
Kasımpatı
İnsan yürüdüğü yolda istikametinden ve niyetinden
sorumludur. Yol herkesindir ama istikamet ve niyet insanın seçimidir, kararıdır, ayrıcı vasfıdır...
baktığı penceredir...
asaletimizi aşikâr eden niyet ve istikametimizdir...