Duygusal olarak olgunlaşmamış anne babalar, gerçek duygulardankorkarlar ve duygusal bağ kurmaktan uzak dururlar. Onlar, gerçeklemücadele etmek yerine ona direnen savunma mekanizmaları kullanırlar.
‘Duygusal olgunluk’ bir kişinin başkalarıyla derin duygusal bağlar
kurarken aynı zamanda nesnel ve kavramsal olarak düşünme becerisine sahip
olduğu anlamına gelir. Duygusal olarak olgun insanlar bağımsız şekilde
görevlerini yerine getirirken hem derin duygusal bağlar kurabilir hem de
günlük hayatlarına sorunsuz bir şekilde devam ederler.
Duygusal yalnızlık, başka insanlarla yeterince duygusal yakınlık
kuramamaktan kaynaklanır. Bu yalnızlık hissi, kendisiyle meşgul olan anne
babaların çocuklarına duygusal yakınlık gösterememesinden dolayı çocukluk
döneminde başlayabilir ya da duygusal bağ koptuğunda yetişkinlik
döneminde ortaya çıkabilir. Eğer duygusal yalnızlık bir ömür boyu
hissedilirse, bu durum bir çocuk olarak duygusal açıdan yeterince karşılık
görülmediğine işaret edebilir.