Şu sıralar hepimizin gözü kulağı İran’da/İranlı hemcinslerimiz de. Yıllardır baskı altındalar, istediklerini giyip istedikleri özgür hayatı yaşayamıyorlar (hangimiz yaşıyoruz ki; kadının her tarihte her coğrafyada adı maalesef ki yok evet hâlâ yok)
Ama hepimizin bayılarak izlediği Abbas Kiaeostami filmleri de, Khodahafalez gibi şarkılarda o baskıcı rejim sayesinde ortaya çıkmadı mı?
Duygu dediğiniz şey Avrupa’da ABD’de hatta ülkemizde kaldı mı ki ? Rahatlık ürettirmez çünkü, üretilenleri de görüyoruz!?!?
Ben duygulu bir şeyler izlemek /dinlemek istiyorum diye bazı coğrafyalarda birileri acı mı çekmeli? Yine bilemediğim yerlerden çıkarım yapıyor susmayan beynim, hep en zor sorular ondan geliyor