Pazartesi akşamı şiirleri soldu , ansızın.
Oyuncak sesleri kesildi ,ebediyen.
Saçlar kısaldı yavaş yavaş, hergün biraz daha.
Bir ilacı doz doz arttırmaya benziyordu acıların artması.
Sonra kitaplar sevildi ,biriktiler .
Şiirler yazıldı . Birkaç satırın bir araya gelmesinden ibaret değillerdi .
Birer mevsim gibiydiler .
Anılar, ölülerin yaşayanlara verdiği en güzel armağanlardı .
Biriktiler ,biriktiler . En çok da ölüme özlem birikti .