Ölüm bir aynadır kendi pervaneleri var ölümün İki uçludur hayatım bak aynı ateş bastı
İkinci defadır beni bir canavar kustu
Balinadan çıkmış Yunus gibiyim
Ne çare kaybettim göğümü kentimi ve dostlarımı
Ölmenin gerekli olduğunu bilen benim yaşımdaki çocuklar
Külrengi göğe sahip bir kentti düşünü kurdukları
Biz bir yüzyılın en son doğan ve en son askere alınanları
Her şafak en büyük cezadır bazıları için
Yaşamaya mahkum aldatılmış düşle
Ve gerçek çizmektedir pergeliyle
Bu kederli tebeşir çizgisini doğusunda Hal'lerin Geçmez onu karanlık öyküler bile