İnsan hiçbir zaman kaybolmaz. Ne kadar istese de kaybolamaz. Hep bir yerlerdedir. Bir süre sonra nereye giderse gitsin oranın bir parçası olur. Oysa kaybolmak isterdi...
Geleceğimiz hakkında en ufak bir fikrimiz yok. Ama yine de fotoğraf çektirirken kendimizi geleceğe ışınladığımızı biliriz. Hatta deklanşörün sesini duyduğumuz anda başlarız uzaklaşmaya o andan. Fotoğraf yaşanan anları hızla geçmişe dönüştürür. Şimdinin geçmişe dönüşmesi. Çok korkunç. Bir çeşit zaman makinesi.