Virginia
@Virginia
89 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Bir düşmeyegör, diye yineledi Septimus kendi kendine, insan yaradılışı peşini bırakmaz artık... İnsan yaradılışı acıma bilmez.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırağıda kalmış bir kuş gibi tüneğine tutunmuş biçimde ölecekti. Bambaşka bir çağın kadınıydı, gelgelelim hep eksiksiz, kusursuz, bembeyaz ve soylu duracaktı enginde, bu serüven dolu, uzun çok uzun yolculuğun geçmiş bir dönemine ışık tutan bir deniz feneri gibi...
İnsanlarla ilişki kurmaktan bunaldığı zamanlar (herkesi anlamak güçtü), bahçesine koşuyor, insanların yanında duyamayacağı bir iç rahatlığı duyuyordu çiçeklerinin yanında.
Hepimiz birer mahkûm değil miydik? Geçenlerde çok iyi bir oyun okumuştu, oyundaki adam hücresinin duvarına bir şeyler çiziyordu, hayat da böyleydi işte – boyuna duvara bir şeyler çiziyorduk.
"Kafanın ne önemi var sanki?" dedi Lady Rosseter ayağa kalkarken, "Önemli olan yürektir, değil mi?"