Bir sabahın tatlı sessizliğinde,
dalların arasından süzülen ışık gibi geldin.
Çiçekler henüz açmamıştı,
ama kalbim açtı, senin için.
Rüzgar adını fısıldıyordu usulca,
yeşil yaprakların arasındaki bir sır gibi.
Ve gözlerinde buldum
hep beklediğim mevsimi.
Ne zaman başladı bilmiyorum,
belki bir gülüşte, belki bir bakışta—
ama şimdi her ilkbahar
senin kokunu taşıyor.
Ve zaman değişse bile,
çiçekler birer birer dökülse de,
aşkım orada kalır—
içimdeki ilkbahar gibi.