Vîyan
@Viyanmete
Üvercinka'nın hikayesinden bahsedecek olursak:
Cemal Süreya eşi Seniha hamile iken kendisine Üvercinka adını taktığı genç bir kızla tanışır ve aralarında bir aşk başlar. Bu genç kızın ne adını bilen ne de yüzünü gören kimse olmayacaktır. Seniha, çocuklarını doğurmak üzereyken Cemal Süreya bir karar vermek durumunda kalır, Seniha'yı seçerek Üvercinka ile ayrılık kararı alırken bir Ağustos günü şu satırlar dökülür dizelere:
"Acıların adını, ağustos koymalılar."
Cemal Süreya'dan okuduğum ilk şiir kitabıdır. Bana fazla hitap eden bir şiir kitabı olmadı maalesef. Şiir okurken en büyük beklentilerimden birisi, dizelerde kendimden bir parça bulmak, okurken anılarımı canlandıracak sözcükler bulmak. Fakat birkaç dize dışında kendimden bir şey bulamadım. Yine de okunabilir.
Ah şimdi benim gözlerim
Bir ağlamaktır tutturmuş gidiyor
Olduran yıkan yeniden yapan gözlerini seviyorum
Yaşayanlar unutmuştu bizi
Biz öldüğümüzle kalmıştık
Ben ne kadar öbür çiçekleri denesem
Seninki gül oluyor aralarında