Eğer bir kişiden nefret ediyorsanız, o kişinin içinde sizin de bir parçanız olan bir şeyden nefret ediyorsunuzdur. Bizim parçamız olmayan bir şey, bizi rahatsız edemez.
Herkeste biraz her şey var. Eğer bir şeye takılıyorsan, onu tanıyorsun demektir.
Oysa bilgeliğin bir parçası da yüzeyin altına inip derinliğin sessizliğine sığınabilmekte. Zihin sessizleştiğinde insan daha iyi duyabilir, beden sakinleştiğinde insan daha huzurlu kalabilir. Ve sessizlik kelimelerin yokluğu değil, söylemeye cesaret edemediğimiz her şeyin dilidir. Onun mırıltısında en gerçek sesimizi duymuş oluruz.