İşkenceyi göze alırken dayanma gücünü hesaba katmamıştı. Şimdiye kadar hoş neşeli dingin bir yaşam sürdüren zavallı çocuk ilk acıya yenilmişti.”
Reklam
Tanrı ve insanlar tarafından tamamen terk edildiğini hisseden bahtsız kızın başı, hiç gücü kalmamış hareketsiz bir nesne gibi göğsünün üzerine düştü.”
Zaten, hiçbir yaşam emaresi göstermiyor, Djali’nin şirin numaraları, yargıçlar kurulunun tehditleri, izleyicilerin boğuk lanetleri zihnine ulaşmıyordu.”
Tüm gözler açılan küçük kapıya yöneldiğinde ayakları ve boynuzları yaldızlı güzel bir keçi Gringoire’ı hayretler içinde bırakarak salona girdi. Zarif hayvan, bir an için eşikte durup sanki önünde uçsuz bucaksız bir ufkun bulunduğunu bir kayanın zirvesindeymişçesine boynunu öne uzattı.”
Gözlerini kapayıp içindeki tüm ruh dağılırken, dudaklarında ateşten bir dokunuşu, celladın kızıl demirinden daha kızgın bir öpücüğü hissetti.”
Reklam