...
Korkuyorum sessiz ayrılıklardan
Korkuyorum bu sarı yağmurlardan
Kucaklarında kış meyvalarıyla bu kadınlar
Korkutuyor beni, bu bir ayrılık
Dallarda unutulmuş vişnelerin mor yalnızlığı.
“Akrabalar arasında zorunlu bir sevgi bağı vardır. Oysa ki sevgi öncelikle hak edilmesi gereken bir şeydir. İşte bu yüzden akrabalar arasındaki sevgi samimiyetsiz ve iğrençtir.”
Belli bir yaştan sonra çocukluğunuzla yüzleşip nasıl tesadüfen ve yanlış yetiştirildiğinizi görüyorsunuz. Bizi yetiştirenlerin yaşadıklarını biraz eşelemeye başlayınca da onların ne kadar kötü yetiştirildiğini ve travmatize edildiğini anlıyorsunuz. Bu akışı kırabilmek çok zor.