Başka bir şekli yok hayatın, bu işte. Ummak gereksiz bir iyimserlik. Belki de son hayal kırıklığımızı sakladık cebimizde bir yerlere.Yine de o kadar çok hayal kırıklığı var ki bizi bekleyen .Olsun...
Umut yalnızlığın ilacıdır da ne zamana kadar. Ne kadar yalnızlığın ilacıdır, yalnızlığın ne kadarının ilacıdır, yalnızlığın kaçıncı evresinde tüketir kendisini hem de seni?
"İnsanın en büyük yanılgısı kendisi hakkındadır."Bu cümle romanın özeti olabilir bana göre.
Oğuz Atay'a, Zarifoglu'na ve G.Samsa'ya atıflar, karakterinin acısını yaşayan bir Gereksizyazar ve yazarını kutsayan bir karakter....
Güray Süngü okumaya devam edeceğim bakalım...
Kara Kitap ve Tutunamayanlar sevdiyseniz bunu da seversiniz.