Yazar:
Güray Süngü
Editör:
Kadir Daniş
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
176
Basım Tarihi:
5 Ekim 2020
İlk Yayın Tarihi:
13 Şubat 2017
Yayınevi:
Ketebe Yayınları
ISBN:
9786257854467
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“Acı çektiğini kendi kendisine bağırarak, sadece susuyordu.”Güray Süngü … çok şey söylenir üzerine, çok cümleler kurulur. Ama kurmak istemiyor insan. Onun satırları üzerine konuşmak istemiyor..
Kaleminde kendimi bulduğum çok az yazar oldu şimdiye kadar. Sanki her cümlesi bana yazılmış gibi, beni görmüş ve yüreğime dokunmak istemiş, ona ihtiyacım olduğunu sezmiş gibi.
“Çünkü çok uzak. Yakınımızda ve bizdenmiş gibi duran her şey. “ diyor, ne güzel söylüyor. Herkes ne kadar uzakmış meğer bana, kimse Ayhan kadar olamamış, anlamamış beni. Çözmeye çalışmamış ki. Belki ondandır bu bağ, biri beni çözdüğü için bağlanmışımdır. Zaten bu bağı da görmüş Güray Abi, onu da özetlemiş benim için :
“Etrafınızda sizi çevreleyen hiçbir şeyle bir bağınızın olmadığını biliyorum. Bir bağ kurmak, ona inanmak, sahip çıkmak ve bütün insanlar gibi olmak için çırpındığınızı ama bunu beceremediğiniz için kendi içinize her geçen gün biraz daha gömüldüğünüzü biliyorum. Bizi çevreleyen ortam, koza, çeper, dış dünya, çevre; adı her neyse, bizim yaşamımızı sürdürebilmemiz için gerekli şartlara sahip değil… Ama biz yine de varız… O hâlde bizi yaşatacak bir ortam olmak zorunda. Çünkü sadece kendi türü içinde, onlarla beraberken onların oluşturduğu dünyada yaşamını sürdürebilir bütün canlılar. Bana ihtiyacınız var, çünkü benim size ihtiyacım var...”
Benim de Güray Süngü’ye ihtiyacım varmış. Arada düşünüyorum, keşke daha önce tanısaydım, ama sonra fark ediyorum ki onu çok doğru zamanda tanıdım. En ihtiyacım olduğu zamanda, anlaşılma ihtiyacıyla yandığım bir zamanda. Umarım anlaşılmaya muhtaç olan herkes onun limanına sığınabilir bir gün, çünkü bu yazar herkese nasip olmuyor… iyi ki varsın Güray abiEdebiyat
Güray Süngü … çok şey söylenir üzerine, çok cümleler kurulur. Ama kurmak istemiyor insan. Onun satırları üzerine konuşmak istemiyor..
Kaleminde kendimi bulduğum çok az yazar oldu şimdiye kadar. Sanki her cümlesi bana yazılmış gibi, beni görmüş ve yüreğime dokunmak istemiş, ona ihtiyacım olduğunu sezmiş gibi.
“Çünkü çok uzak. Yakınımızda ve bizdenmiş gibi duran her şey. “ diyor, ne güzel söylüyor. Herkes ne kadar uzakmış meğer bana, kimse Ayhan kadar olamamış, anlamamış beni. Çözmeye çalışmamış ki. Belki ondandır bu bağ, biri beni çözdüğü için bağlanmışımdır. Zaten bu bağı da görmüş Güray Abi, onu da özetlemiş benim için :
“Etrafınızda sizi çevreleyen hiçbir şeyle bir bağınızın olmadığını biliyorum. Bir bağ kurmak, ona inanmak, sahip çıkmak ve bütün insanlar gibi olmak için çırpındığınızı ama bunu beceremediğiniz için kendi içinize her geçen gün biraz daha gömüldüğünüzü biliyorum. Bizi çevreleyen ortam, koza, çeper, dış dünya, çevre; adı her neyse, bizim yaşamımızı sürdürebilmemiz için gerekli şartlara sahip değil… Ama biz yine de varız… O hâlde bizi yaşatacak bir ortam olmak zorunda. Çünkü sadece kendi türü içinde, onlarla beraberken onların oluşturduğu dünyada yaşamını sürdürebilir bütün canlılar. Bana ihtiyacınız var, çünkü benim size ihtiyacım var...”
Benim de Güray Süngü’ye ihtiyacım varmış. Arada düşünüyorum, keşke daha önce tanısaydım, ama sonra fark ediyorum ki onu çok doğru zamanda tanıdım. En ihtiyacım olduğu zamanda, anlaşılma ihtiyacıyla yandığım bir zamanda. Umarım anlaşılmaya muhtaç olan herkes onun limanına sığınabilir bir gün, çünkü bu yazar herkese nasip olmuyor… iyi ki varsın Güray abi
Ayhan, kendi dünyasında, yalnızlığı seçen, iyi eğitim almış, kibar bir adam. Kimseyi kendine yeterince yakın hissetmiyor o yüzden herkese karşı bir mesafesi var. Babasına bile "siz" diye hitap ediyor. Kaldı ki kendisine bile" biz" diyor. Kendisine bile dışarıdan bakıyor, bir pencerenin ardından...
Kendi gibi olan insanlara ulaşmaya çalışıyor. Nasıl hissediyorlar sormak istiyor. Belki de yalnız olmadığını anlamak için. Goethe'nin de dediği gibi "Dünya, hassas kalpler için bir cehennemdir" Ayhan da kendi cehenneminde kendi savaşını veriyor.
Yazarın üslûbunu o kadar sevdim ki bu kitabı bitirir bitirmez diğer kitaplarını da aldım. Tek bir cümleyle o kadar çok şey anlatmış ki, iyi ki okumuşum dedim. Böylesine aykırı bir adam ancak bu kadar sevdirilebilirdi okuyucuya.
Merhaba. Grupça okuduğumuz Pencereden, okuduğum ikinci eseri oldu yazarın. Güray Süngü yine aynı samimi üslubu ile hem derinden etkileyip hem sorgulayışı sizi alıp başka diyarlarda gezdirecek.
Bu defa Ayhan'la karşılaşıyoruz. Nasıl tanımlarız Ayhan'ı; İçten yaralı, ince düşünceli, çekingen yaradılışlı, bizim dünyamıza fazla iyi bir karaktere sahip.
Dışı da içi de yaban, en yakınına bile karşı set çeken, "siz" kalıbına koyan, hem fiziksel hem ruhsal acıları ile boğuşan nadir belki de hiç tanışamayacağımız insanlardan biri.
Sevgiden, acıdan, yalnızlıktan, korkudan, incelikten, saygıdan tüm bu hayatınızda olan gerçek duyguların her bir zerresini hissedeceğiniz, ilgi çekici örgüsü ile de merakla okuyacağınız ve sonrasında iyi ki Ayhan'la tanıştım diyeceksiniz.
Biz grupça çok sevdik Ayhan'ı. Onu anlamaya daha çok dinlemeye çaba sarf ettik. Tıpkı onun bize duygularını doğal bir biçimde ifade etmesi, dertlerini paylaşmaya karar vermesi gibi.
Sizlere de ilk fırsatta okumanızı tavsiye ederim. Herkese keyifli okumalar dilerim.
#heraybirşiirbirromanokuyoruz :
Fatma Kazankaya 
Sena Karaca
Gülşah Ongun 
Beyza Şahin
Smk 
Kitapperverbiri
#kitapalıntıları :
*Yalnızlık kati.
Başka bir şekli yok hayatın, bu işte. Ummak gereksiz bir iyimserlik. Belki de son hayal kırıklığımızı sakladık cebimizde bir yerlere. Yine de o kadar çok hayal kırıklığı var ki bizi bekleyen. Olsun...
*... Düşünceli olmak, ince olmak zor kılıyordu hayatı.
*Neye katlanmak Ayhan? Kendine mi, insanlara mı, hayata mı, zamana mı, yalnızlığa mı?... Ama sorun onlar da değil. Onların göremediği bir şey yok, aksine bizim göremediğimiz bir şey var. Bu bir şey onların hayatlarını şevkle sürdürmesine yol açıyor, bizimse kendi sessizliğimiz içinde yitip gitmemize.
*Hayır deli değildik, biraz inceydik o
Fatma Kazankaya Sena Karaca
Gülşah Ongun Beyza Şahin
Smk Kitapperverbiri
#kitapalıntıları :
*Yalnızlık kati.
Başka bir şekli yok hayatın, bu işte. Ummak gereksiz bir iyimserlik. Belki de son hayal kırıklığımızı sakladık cebimizde bir yerlere. Yine de o kadar çok hayal kırıklığı var ki bizi bekleyen. Olsun...
*... Düşünceli olmak, ince olmak zor kılıyordu hayatı.
*Neye katlanmak Ayhan? Kendine mi, insanlara mı, hayata mı, zamana mı, yalnızlığa mı?... Ama sorun onlar da değil. Onların göremediği bir şey yok, aksine bizim göremediğimiz bir şey var. Bu bir şey onların hayatlarını şevkle sürdürmesine yol açıyor, bizimse kendi sessizliğimiz içinde yitip gitmemize.
*Hayır deli değildik, biraz inceydik o
Güray Süngü ile Yağız Gönüler'in bir paylaşımında görüp tanıştım. Hemen Yağız Hocamın tavsiye ettiği "Pencereden" kitabını alıp okudum. Kitap dili ağır, karışık. Bende Oğuz Atay okuyormuşum hissi uyandırdı. Oğuz Atay okumayı da çok severim. Güray Süngü okumayı da sevdim. Instagram'da paylaşım yapınca bir arkadaşım yazdı hemen. O da çok seviyormuş,"İnsanın Acayip Kısa Tarihi"kitabını okumamı tavsiye etti. Kitabın adi buydu galiba onu da hemen sipariş verdim. Kitabımı merakla bekliyorum.
"Pencereden tanıdık yüzlü yabancılar arasında kalmışların romanı. Samimiyetsiz nezaket sözleri ile kızaranların, sırtında delici bakışlar hissedenlerin, herkese sadece "siz" diyebilenlerin. Hayata ancak kabuğundaki pencereden bakmak zorunda olanların" diyor yazar kitabın arka kapağında. Güray Süngü'nün okuduğum ilk kitabı. Kesinlikle farklı bir kalemi var yazarın. Çocukluğu, gençliği yapayalnız geçmiş Ayhan'ın hikayesi. Gerçek bir yalnız Ayhan, tamamen içine kapanmış, kendinden başka herkese kendini kapatmış. Herkesin kendinden bir şeyler bulacağı bir roman.
Pencereden ~ Güray SÜNGÜ
.
Satır Çizgileri;
.
Yalnızlık kati.
Başka bir şekli yok hayatın, bu işte. Ummak gereksiz bir iyimserlik. Belki de son hayal kırıklığımızı sakladık cebimizde bir yerlere. Yine de o kadar çok hayal kırıklığı var ki bizi bekleyen. Olsun...
.
İnsan gereksiz yere çekilen acıyı kaldırabilecek lükse sahip değil. Asli acılar bir kenarda dururken.
.
Huzur eskiyordu sarıldıkça, saldırdıkça. Sakin durmayı becerebilirsen sahip oluyordun ona. Karşısında. Huzurun karşısında. Yaşamın kuytusunda.
.
Benim üstüne titrediğim kocaman bir yalnızlığım var.
.
İnsan fazla düzenli olunca hürriyetini de yitiriyordu bir parça. Yitirmese bile sorgulanmasına neden olabiliyordu, en azından.
.
Unut insana hem beklemeyi öğretiyor daha iyi için, hem de elindekinin kıymetini bilmeyi öğretiyor.
.
İçinde güzel şeyler taşıyan insanlar öyle hissetmez mi hep. Yaşam... Zor, kötü, insanlar ilgisiz. Galiba ben biraz duygularımla yaşıyorum. Bu yüzden sıkıntısını çekiyorum.
.
Küçük şeyler, insana yalnızlığını hatırlatan küçük, küçücük, basit şeyler.
.
Kitap Yorumu;
Yazarın bu ikinci kitabını okuyorum. İlk okuduğum kitabı "Deli gömleği" o kitabı okuduğumda çok değişik bir tarzı olduğunu düşünmüştüm o kitabın yorumunda da insanı böyle gerçekten o ruh haline sokuyor ve geriyor insanı resmen. Bu kitabına gelince bunu severek okudum. Bir karakterimiz Var Ayhan ki ne Ayhan yani çok acayip bir adam bir o kadar naif, ince düşünceli ve kibar bir o kadar da yalnız! Aslında bu yalnızlığı kendi mi istedi yoksa yaşam mı buna itti bunu sorgulamak lazım aslında okuyunca daha iyi anlayacaksınız psikoloji olarak çok sevdim. Ayhan'nın kendi ile soru cevap veya düşünceleri var ki hiç sorma diyorum adam hem bu kadar güzel sorup hem de bu kadar güzel cevaplar mı hayata dair ve yaşama dair ve en çok da
Güray Süngü favori yazarım olma yolunda hızla ilerliyor. Kitap oldukça depresif ki bu da benim sevme nedenim olabilir. Aklıma biraz -konu olarak alakasız olsa da- 
Tatar Çölü geliyor okurken.
Ayhan karakteri; hayattan, kendisinden, ailesinden soyut biri. Çocukken başlamış ama onu buna neyin ittiğini bilmiyoruz. Kendisi de bilmiyor. Kendisine sorular soruyor, cevaplar veriyor.
O kadar mahzun ki acımadan edemiyorsunuz. "Dünya hassas kalpler için cehennem"miş gerçekten. Herkese kibar ve incelikli.... Ama iç sesinde kaçak ve öfkeli.
"Ne demişti Özlem: bu kadar kibar olmak zorunda mısın? Bu kibarlık değil, bu benim... öyle hissediyorum ... zorundaymış gibi hissediyorum." (148)
Birçok altı çizili cümleyle bu kırık hikâyeye, kırık kalple veda ediyorum.
Hayata hep pencereden bakan, sokaktaki oyunlara karışmaya cesareti, isteği olmayan Ayhanlara... Tavsiye ederim.
Tatar Çölü geliyor okurken.
Ayhan karakteri; hayattan, kendisinden, ailesinden soyut biri. Çocukken başlamış ama onu buna neyin ittiğini bilmiyoruz. Kendisi de bilmiyor. Kendisine sorular soruyor, cevaplar veriyor.
O kadar mahzun ki acımadan edemiyorsunuz. "Dünya hassas kalpler için cehennem"miş gerçekten. Herkese kibar ve incelikli.... Ama iç sesinde kaçak ve öfkeli.
"Ne demişti Özlem: bu kadar kibar olmak zorunda mısın? Bu kibarlık değil, bu benim... öyle hissediyorum ... zorundaymış gibi hissediyorum." (148)
Birçok altı çizili cümleyle bu kırık hikâyeye, kırık kalple veda ediyorum.
Hayata hep pencereden bakan, sokaktaki oyunlara karışmaya cesareti, isteği olmayan Ayhanlara... Tavsiye ederim.
Pencereden, Güray Süngü'nün ilk basımı 2006 da yayınlanan ilk romanı... Yabancılaşmış( ötekileştirilmiş) bireyin kendisine göre bir dünya kurma çabasının anlatıldığı, intihar izleğinin tersten işlendiği bir psikolojik roman örneği.
İhtimam ile esirgediğini yalnızlığıyla yaşayan tuhaf genç bir adamın hikayesini, geriye dönüşlerle okuyoruz. Karakterin geçmişini, zihin koridorlarından yansıyan monologlarından öğreniyoruz.
Öyle bir karakter düşünün ki gelenekçi bir aileden gelsin ve tüm öğrenim ve iş hayatı boyunca kendisinden beklenilenleri yerine getirememenin ezikliğiyle kabuğuna çekilmiş olsun.
Mutsuzluğunu ifade etmekten çekinen, içinden geçen duyguları, aklından geçen soruları yansıtmayan kendisini “sessize almış” bu karakter üzerinden birey-toplum sorunsalına da yazarın mahir dokunuşunu görürüz.
Büyülü bir anlatım ve #bilinçakışı tekniği ile #dissosiyatifkimlikbozukluğu ‘na dair bu muhteşem psikolojik romanı Güray Süngü’nün penceresinden izleyin...
Güray Süngü
Güray Süngü
Huzur öyle bir şey ki, ona kavuşunca sorgulamalar anlamını yitiriyor.
Güray Süngü'nün kitaplarını yayınlanış sırasıyla okumadım. Belki sonraki daha güçlü kitaplarının etkisi, belki hikayenin yalınlığıyla "pencereden" beklediğim etkiyi uyandırmadi bende. Fakat merak unsuru son sayfalara kadar diri kaldı. Yalnızlığı, kendine açtığı pencereden hayatı izlemek olarak gören ve ölümü bekleyen bir insanın tüm dünyaya yabancılaşması" şeklinde özetlenebilir kitabın konusu.
Ayhan'ın hayat tanımı pek manidar; "kendi kendine konuşmak ve sürekli tarif edip anlamlandırmaya çalışmak.."
Anlamı bulduğumuzda gelecek sey huzur mu ölüm mü?
Bazı kitaplara inceleme yazılmaz. Sadece tavsiye etmekle yetinilir. Bu benim için öyle bir kitap işte. Pencerenizin önüne oturun, Pencereden'i okuyun. Kim bilir depresif bir yanınızı bulursunuz romanda...
Yazar Hakkında
Güray SüngüYazar · 16 kitap
1976 yılında İstanbul’un sur içi mahallelerinden Kadırga’da doğdu. İlk öğretime Kadırga İlkokulunda başladı. Çocukluğu Ayasofya ve Sultanahmette geçti. Gedikpaşa’da esnaf olan babası sayesinde çalışma hayatını erken yaşta tanıdı. Üniversiteden mezun olana kadar bütün tatillerini Kapalıçarşı’da geçirdi. Farklı milletlerden, meşreplerden, dinlerden insanların arasında büyüdü. Üniversite eğitimini Uludağ Üniversitesi’nde aldı. İktisat fakültesinde okudu. Mezuniyetinden sonra özel sektörde çalışmaya başladı. 2009 yılına kadar çeşitli sektörlerde görev aldıktan sonra, yayın sektörüne geçti.
Güray Süngü yazmaya Bursa yıllarında başladı. İlk öyküsü 1998 yılında Hece dergisinde yayınlandı. Bugüne dek, Hece, Hece Öykü, E-edebiyat, Ada, Özgür Edebiyat, İtibar, İzdiham, Cafcaf, Hacamat, CF, Edebi Müdahale, Post Öykü, Cins, Muhayyel gibi dergilerde öyküler ve yazılar yayınladı. Öğrenciyken yazdığı ilk romanı Dördüncü Tekil Şahıs 2006 yılında okuyucuyla buluştu.
Düş Kesiği adlı romanıyla 2010 Oğuz Atay Roman Ödülü’ne, Kış Bahçesi adlı romanıyla 2011 Türkiye Yazarlar Birliği Roman Ödülü’ne layık görüldü. 2014 yılında Deli Gömleği ve Hiçbir şey Anlatmayan Hikayelerin İkincisi kitapları ile Necip Fazıl Hikaye Ödülü’nü kazandı.
2018 yılında 14. Kristal Lale ödüllerinde yılın edebiyatçısı seçildi.
Kitapları;
Dördüncü Tekil Şahıs-Roman, 2006
Pencereden-Roman, 2006
Düş Kesiği-Roman, 2010
Deli Gömleği-Öykü, 2010
Kış Bahçesi-Roman, 2011
Hiçbir şey Anlatmayan Hikâyelerin İkincisi-Öykü, 2012
Köşe Başında Suret Bulan Tek Kişilik Aşk-Öykü, 2014
Mehmet’i Sakatlayan Serçe Parmağı-Roman, 2015
İnsanın Acayip Kısa Tarihi-Uzun Hikaye, 2016
Vicdan Sızlar-Öykü, 2016
İbrahim’in Kaybettiğini Bulmasıdır, 2018
