"İyi bir kitabın kriteri neydi?
Yaşama dair öğeler barındırması. Öylesine söylenmiş sözler değil, derin bir bakış açısıyla dürüstçe yazılması.
Yaşamı anlayan bir yazar tarafından yazılmış bir kitap olması. Anne ve kızıyla, anne ve oğluyla, kişinin kendisiyle ilgili kitaplar. Dünyaya dair, insana dair kitaplar. Yazarın engin anlayışının okuyucunun kalbine dokunması; o dokunuşun, okuyucunun hayatı anlamasına yardımcı olması.
Bir kitabı güzel kılan, işte tam olarak bu nitelikler değil miydi?"
Karanlık, sandığımız gibi ışığın yokluğu değil; insanın içindeki boşluktur. İki yaşındaki Henry Clark’ın gizemli şekilde kaybolmasıyla başlıyor eser. Bir sabah Henry’nin beşiği boş bulunur; geriye
"Sevincine ortak olunduğunda, dünyayı keşfettiğinde, sevgini paylaştığında ve daha önce attığından bir adım fazlasını attığında her zaman olmak istediğin SEN'e giderek daha çok benzersin. Ve bu her zaman fazlasıyla yeterlidir!"