Karanlıkta kaldığım ilk an, bir gün ışığa ulaşacağımı söyleyip kendimi telkin ettim.
Geçmedi. Şimdi yaşım büyüktü, geriye dönüp baktığımda hiçbir şeyin geçmediğini, sadece bütün bu olanlara direndiğimi görüyordum.
Ölen insan artın acı çekmezmiş.
Eğer birine ceza vermem gerekiyorsa, bunu gerçek anlamda öldürerek değil de mecazi biçimde öldürerek yapmak istiyordum. İyi hislerinin katili olursam, sonsuza kadar acıya mahkûm kalırlardı.