Canmânâ: Eski zamanlarda insanlar sevdiklerine karşı kullanırmış. Anlamı: hayatı anlamlı kılan, canından bir parça olan demekmiş. Deleuze ise; bir insana aşık olmak, onu kalabalığın içinden çekip çıkarmak, çokluğun içinde tek kılmak ve sonra aynı hızla teklik içinde çokluğu keşfetmek demekmiş. Eskiler ne güzel, ne derin severlermiş.