“Ne kadar da neşeliler” diye mırıldandım “Ne güzel şarkı söylüyorlar.”
“Şarkı söylemiyorlar.” Gözleri uçan o güzelim kuşlara takılmıştı. “Ölen arkadaşlarının yasını tutuyorlar.”
“Sevinç çığlıkları değil bunlar, acı dolu haykırışlar. Biliyorsun kırlangıçlar göçmen kuşlardır. Çok hızlı uçarlar. İşte o göç sırasında yüzlerce kırlangıç fırtınaya yakalanıp ölürmüş. Göçü başarıyla tamamlayan kırlangıçlar, geldikleri ülkenin sıcak gökyüzünde uçarken, yollarda kaybettikleri arkadaşlarını anımsar, acıyla, öfkeyle böyle çığlıklar atarlarmış.”
"Hayır da, şer de O'ndan gelir. Şüphesiz ki, hepsinin bir sebebi var...
İyi ki sığınacak bir tanrı vardı her zaman, yoksa nasıl başa çıkardık bu hayatla ?"