Sevgili dostum! Bıkov'un ayaklarına kapanacağım ve herşeyi ispat edeceğim. Ona her şeyi göstereceğim. Ama sizde ona her şeyi olduğu gibi anlatacaksınız. Ona gitmek istemediğinizi, burada kalmak istediğinizi söyleyeceksiniz. Lanet olsun!
Hayır Varenka! Hayır! Yarın sabah iyileşmiş olacağım. Kendimi arabanın önüne atmak pahasına girmenize izin vermeyeceğim. Yok, yok! Olmaz öyle şey. Hem ne hakkım var buna? Sizinle beraber geleceğim. Arabanın arkasından koşacağım. Buna izin vermeseniz de gücüm tükenene, nefesim kesilene kadar koşacağım. Gideceğiniz yerin nasıl bir yer olduğunu biliyor musunuz?
Varenka! Dostum! Sizi benden kopardılar! Gidiyorsunuz. Sizi benden koparacaklarına, göğüsümden kalbimi çıkarıp koparsalardı. Bunu nasıl yapabilirsiniz ? Hem ağlıyorsunuz hem gidiyorsunuz?
Şimdi bensizliğe alışmak zorundasınız. Yalnız başınıza ne yapacaksınız? Mektubumdaki yarım kalmış satıra baktıkça size neler yazmak ve neler söylemek istediğimi düşünün. Size yazmak isteyip de yazmaya vakit bulamadığım şeyleri düşünün. Sizi seven zavallı varenka'yı unutmayın.