Ahmet ÇAKAN
@Xeribi
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Nereye vardığımın, ne için yürüdüğümün belli olmadığı bir yol. Önüm açık ama nereye gideceğim belirsiz. Şırnak’ın bir köşesinde, manzaraya karşı oturdum. Ellerim cebimde, üşütmüşüm, burnum akıyor. Soğuk havayı içime çektim. Bazen insan bir manzaraya değil, sadece kendi içine bakar.
Soğuk hava içimdeki yangını söndürmüyor, aksine alevlendiriyor sanki. İnsan bazen bir manzaraya değil de, ruhundaki sessizliğe bakar ya, öyle bir şey. Önümde uçsuz bucaksız bir manzara var ama ben yalnızca içimdeki boşluğu izliyorum. Sessizlik bazen en ağır kelimelerden bile daha çok konuşurmuş, işte onu fark ettim. Bu kadar sessiz bir yerde bile, insanın içi nasıl bu kadar gürültülü olabilir? Bilmiyorum. Ama şunu biliyorum; yolun nereye çıktığına değil, o yolu yürürken hissettiklerine takılıyor insan. Ve bazen, bir yerlere varmak değil de yolda kalmak daha cesurca geliyor insana.