Bazen duyuyorum sanki
O kırılma seslerini
O safra gibi keskin iniltiyi
Duyuyorum da duruyorum
Bir otobüsün gelip beni alacağını varsayıyorum
Gelmiyor
Uzuyor ve de derinleşiyor
Gelen giden yok.
Ne çıkar sanki sardıysam sizi kollarımla
Unutmak, belki de unutmak olsun diye mi?
Onu da tatmak gibi
Oysa ne bir evim oldu, ne de bir yerim var şimdi gidecek
Ama gitmenin saati geldi,
Edip Cansever
Bu telaş bu kargaşa
Bu hiç yürümemişlik hissi,
Susmayan sesler
Kafamı gövdemden ayırıp
bir yerlerde bırakma unutma isteği...
İki kişiyim sanki
Biri içimde debeleniyor politik süreçler geçiriyor,
Diğeri yoruluyor
bütün bu yargı mahkemelerinden..
Bak göreceksin nasıl da ayrılmak istiyoruz sonra
Nasıl da kaçmak istiyoruz birbirimizden
Yeniden yeniden yeniden
Yeniden hazırlanıyoruz
Sanki bir güzelliği ödüyoruz
Belki bir güzelliği ödüyoruz
Edip Cansever