Şükrullah YAVUZER
@YAVUZERVan
Bu sabah içimde
Bir yürüyüşe çıktım
ta çocukluğumun
sokaklarına indim
Uzun ve tek başımaydı
yolculuğum.
Yürüdüm yürüdüm.
Neler vardı içimde neler
Dağ sandığım tepecikler
Umman bildiğim derecikler
Dalından koparılmış güller
Bir yangın ve sonrası küller...
Kimler vardı içimde kimler
Melek sandığım Şeytanlar
Adam gibi adamlar
Adam sandığım adamcıklar
Kimi dağdan yüce
Kimi esfeleisafilinde
Herkes kendi ederince
ikamet ediyor içimde
Kimi sırça köşklerde
Kimi cehennemin taa dibinde...
Şükrullah YAVUZER
Birer veda mektubu gibi
Sarı-turuncu yapraklar
Büküyor belimi
Kurşundan ağır hatıralar
Gidenler mi Asude
Kalanlar mı bahtiyar
Dönmeye yüz bulur mu
İyi gün dostu kırlangıçlar
Ağlayan bulutların altında
Yalnız bir çınar
Ömür geçti beyhude
Mevsim yine sonbahar
Gidenin ardından bakar
Memleket gözlü kızlar
Vakur ve yorgun
Ihlamurun dallarına
Kimbilir bir daha
Ne zaman konar kuşlar
Değişse de mevsimler
Bulut koksa da mısralar
Duru bir yağmurun altında
Sana hala sarılasım var
Sana hiç çiçek alamadım
ne çingene kızları vardı
kasabada ne de çicek pazarı
Bahar gülüşün
Ve olurda bir gün
Yine karşılaşırsak bahçesinde
Taş duvarlı okulun
Saçların örüklü
örüklerinde mavi boncukların olsun
Tak benim için
Beyaz yakalığını
Giy lacivert formanı
Üzerinde beyaz gömleğin de olsun
Gözlerinde yıldız
Göğsünde kitapların
Dudaklarında bahar gülüşün olsun
Pencerem️
Billur bir su gibi akardın
Penceremin baktığı sokaktan
Dalgalanırdı rüzgarda
Bir üzerlik gibi örülü saçların
Gözlerimle okşardım saçlarını
Beyaz yakanı düzeltirdim
Sen ise başın önünde
Yıldız gibi gözlerinle
Görmezdin beni
Bir karaltıydım senin için
Belki de esmer bir çocuk
Oysaki senden
ve papatyalardan ibaret
Kehkeşanlı bir fezaydı
Önünden habersizce geçtigin pencerem...