Şükrullah YAVUZER
@YAVUZERVan
İnsanların beyinlerinde pranga
Yüreklerinde kelepçe
Ey köhne zaman!
Ey suskun Halepçe!
Ey ölüm kokan Hocalı!
Ey Ümmetin yetimi Gazze!
Ey mazlum Bosna!
Ey masmavi Sema!
Ey berrak su!
Ey humus ve Hama!
Ey sütunsuz gökyüzü!
Ey Sabra ve Şatilla!
Suyun buharlaşması gibi
Bir kuşun derin bir maviliye
Uçması gibi
Kayboldu gözlerden insanlık
Yok oldu merhamet
Kör, sağır ve dilsiz Adalet
Revaçta mal, mülk,
Makam ve şöhret,
Kokuşmuş çağdaşlık
Çırılçıplak medeniyet.
Yanaklarda Judas'ın öpücüğü!
Son pişmanlık,
Erguvan ağacı ve ihanet...
Sırtını ümmete dönmüş
Küskün mahzun Hanzala
Reklam
Kekik kokulu baharlar getir bana
Çocukluğumun diyarından
Getir o eşsiz zamanları
Avluda yükselen çocuk gülüşüm olsun
Yıldızları seyrettiğim küçük pencerem
Patika yollarda ayak izlerim olsun
Geceye göz kırparken yıldızlar
Annemin dizlerini getir bana
Uykuya yenik düşsün gözlerim
Güz rüzgarları getir
Gün batımı kızıllığında
İçinde çocukluğum
Biraz da annemin sesi olsun
Bir akşam getir bana
Eylül hüznünde
Buram buram babam koksun
Şükrullah YAVUZER
Hüzün Yurdu
Yorgun, semaha duran güneş,
Firuze akşamların serin demlerinde.
Dilimde yağmurlu, solgun kelimeler,
Sonbahar, hüzün yurdudur belki de.
Şiirler yazmak isterdim bahara eş
Kavs-ı kuzeh renklerinde,
Yağız atların soğuk terleri gibi rüzgar.
Pencereme konmuş bir sabır kuşu,
Ne kışa darılır ne çıplak ağaçlara küser.
Karanlığı yırtan bir şiir gibi,
Umutla rengin baharı bekler.
Şükrullah YAVUZER
Senden Geriye
Akşamın en dingin saatinde
Sana yağmurlu
Bir sonbahar şiiri okuyorum
Gök ağlamaklı
Ağaçlar ölüm renginde
Sen yoktun işte
Kumlar öptü ayaklarımdan
Rüzgar taradı saçlarımı
Deniz okşadı ruhumu
Senden geriye
Eylül hüznünde
Kurumuş bir gül
Ve Uzunca bir Ah kaldı
İçimin derinliğinde...
18.10.2025
Şükrullah YAVUZER
Güneşin Gözyaşları
En muhteşem saatinde akşamın
Aklımda gülüşünde güller açan
bir kadın
Başımda kavak yelleri
Ha yağdı ha yağacak
Kararsız bulutlar gibi gözlerim
Dağları aşarak gelmişim
Deniz görmemiş çocuğum
Tanımam balıkları
Unutulmuş bir şarkı gibiyim
Kim bilir kaç asırlık bu yalnızlığım
Dilimde söylenmemiş bir türkü
Boğazımda koca bir düğüm
Aklımda Ay gibi yüzün
Bu yüzdendir küçüğüm
Bu yüzdendir geceye düşkünlüğüm.
Neden yalnızsın diye sorma
Şairler tenhada yazar bilirsin
Şiirler kuytularda demlenir
Kızıl güller yetiştirdi ateşlerde İbrahim
Gençlik hızlı akan bir nehir
Yazıyorum ama kâr etmiyor
Artık Ne yazı ne şiir
Üstüne ölü toprağı serilmiş gibi
Sessiz ve karanlık bu şehir...
Reklam