Fazla imkânları olmayan ailelerin çocukları gibi bir çocukluğum olduğunu söyleyebilirim... Onlar benim hayatta onların olamadığı her konuda başarılı olmamı istiyorlardı.
Ey irin mutluluğu!
Ey durmayıp ağrıyan kemiği usumun!
Uğunursam beni hazdan delirten hayvanın ortasında
ben koşarken derelerde birikirse çocukluğum,
piçliğim birikirse sesimin o hıncahınç boşluğunda
coşkunun en sağlam atıyla geliyorum
sövgüm büyüyor, ağartıyor günümü.