Muharrem Akyüz

Bir Şarr Bir Kitap

Ali Lidar – Alengirli Şiirler Kaçırdığımız sabahlara ciddi bir özür borçluyuz beraber uyanmadığımız bütün sabahlar bir şey eksikti vardı yeryüzünün haberi yanımızda başka bedenler aklımızda başka hayaller ama aynı güneş aynı gökyüzü ve sen büyürken kimselerin fark edemediği yerlerde gözlerini anlamsızca dikerken en yükseklere durmaksızın seni düşündüğümü söylemem doğru olmaz. ** Ama günün başka kimselere anlamlı gelmeyen anlarında bazen onu elli geçe mesela bazen ikiye altı kala çorabımın tekini ararken ya da kaç yumurta kıracağımı düşünürken tavaya mütemadiyen seni düşündüğümü söyleyebilirim sevgilim denmez artık uzaktaki sevgiliye sevgilim denmez çok ayıp ama sevdiğim diyebilirim sevdiğim belli olmaz saçma sapan bir zamanda bir çocuk gülüşünde ya da eski bir türk filminde farkında bile olmadan aklına gelebilirim. ** Belki kadar kesin

Alengirli Şiirler Ali Lidar

İthaki

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ne Kadar Kitap Kurdusun?

0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

Muharrem Akyüz

Mehmet Şah Erincik – Çingene Sabahı ben artık çözerim bu denklemi hangi yaprak nerede çığlıktan kanaviçe ** ölüye gülsem de hadi yas tutalım sen şu köşedeki ağlayan ol ben karşına geçeyim sen içimden geçersin şeytan ikimizden geçer üç kişiden bir ordu kurulmaz mı, yas tutalım ** seninle şiirleri hep ezber okuduk, lorca’dan, arif’ten aynı masada oturunca hep beraber kalktık, yunanlı olsam önünde diz çöktüğüm sappho olurdun, biz Ortadoğu’yu seçtik bu yüzden ismin katyuşa’dır biz israil’i sevmeyiz ellerimizde şu çizgiler, işte onlardan ve içimizden geçen mephisto’dan ** benim kalbim bir buçuk atıyor ** kadınların evlenmek için çırpındığı mutlu mesut ülkesi devletin hiç görünmediği günahkâr topraklar ** bir gün asuri olursak hassana ya gideriz diye hep yanımda taşıyorum kendimi: zeytin ve incirle hiçbir şeyin pratik karşılığı olan şiirler yazıyorum bir bakarsın daha iyi sevmişsin beni

Çingene Sabahı Mehmet Şah Erincik

İzdiham

Muharrem Akyüz

Dilek Kartal – Taşı Kim Atacak kısa boylu bir kadınım ben bundandır boyumdan büyük ne yazsam ne yapsam; yaşımı kestirmeniz güç başıma bakarsınız oysa, gülünçtür belki durup narin nazenin bir elif miktarı evet evet ya da kalıp biraz pişmanlık biraz nostalgia olmasaydı sonumuz böyle ** çocuklar kalır bölünmelerden geriye yetim çocuklar; ana dilleri öfke ** besmeleni çek ve başla! tumturaklı sözlere ihtiyacın yok buğzetmek için ** biyoloji soğukkanlı: insan doğar, büyür, yaşar ve ölür sosyoloji: arada bir yerde de okula gider ben: türk olduğunu öğrenir, doğru ve çalışkan varlığını armağan etmeyi bir de ** eğitim şart, okullar mühim tam böyle dört bin isteyen bir dershaneyle

Taşı Kim Atacak Dilek Kartal

İzdiham

Takip Önerileri

Muharrem Akyüz

Dilek Kartal – Çifte Açmaz çok mu güzel diye orda çocuklar değmesin diye mi nazar kem gözlerden yıllardır kurşun döküp duruyorlar tepelerinden ** herkes o ilk acıyla ölmediğinde çok gücenir hayata sonra unutur ben o son dakika dediğinde otuzbeş can, ilk canlı bağlantı, olay yeri, ilk resmi sayıklama ohlar ahlara bir kez daha galip geldiğinde allahım ne çok acı vardı ** kucağımda iki avuç çaresizlik kusursuz bir sessizlik fotoğrafı gibiydim oysa sen susmak demiştin bir defasında öldürmeye tam teşebbüstür kendini dişlerine vura vura ** o saçlarıma değen dönüşlü gök kör eden ışık, o korkunç sayha inip çıkan adamlar günahkar perçemlerine asılarak birbirlerinin bir köy dolusu kadın

İz

Çifte Açmaz Dilek Kartal

Muharrem Akyüz

Ömer Erdem – Mesafesi Kadar İnleyen Rüzgâr Korku gereklidir dünyalı birine Bununla birlikte Aşktan daha ağır korku duymadım ömrümde ** Kendi ölümünü ören bir gelecek halinde Açılıp kapanıyoruz gündüzden geceye ** Aşağı mı düşer insan göç ettikçe Kendisinden kopan kendisine mi düşer yine ** Bir dokunuşla dökülen güller vardır hani Suların kıyılarında erken sisler gibi uyanırlar Yönelirler kendi patikalarından uzak kayboluşlara Çocukların üşümelerinden dokunmuştur ürperişleri Giderler çakıllara sandal altlarında uyurlar Sallanırlar gölgelerce renkli bir gün gibi sokaklarda ** Bir dokunuşla dökülen insanlar vardır hani Benzerler kırık bir testi ağzına ** Konuşuyorum el fenerleri gibi boşluğa Benim gördüğümü görmüyor kimseler Bir dokunuşla dökülen insanlar vardır hani