Bakakaldım pencereden
Ayaklarınla usulca gidiyordun
Karla kaplı yollarda
Düşen kar taneleri izlerini kapatmada aceleci sanki
Soğuk la rüzgar dans edercesine uğultuluydu sesler
O zaman anladım yalnızlığın
Tokat gibi çarpan ayazını
Odamın içine sinsice düştün
Duvarlarım buz gibi adeta
Yüzümü nereye dönsem
Değer heryerime
Öyle katı ve suskun kaldımki
Kalkacak gücümün kalmadığı kışlara kapımı açtın