İlk başlarda yalnız kalmayı kendim istedim. Ben böyle sanıyordum galiba. Yalnız kalmak istediğimi.. ama meğer isem ben yalnız kalmaya mahkum bırakılmışım. Zorunda kaldığım için sevmişim yalnızlığı. İnsanin tek bir kimsesi olmaz mi? Benim kimsem yok. Gecenin yarısı.. tek bir kimsem yok. Konuşacak tek bir kimsen yok. Hehehe. Hayatımda da doğru düzgün insan yok. Ben yaptım. Biliyorum. Herkesi kendim ittim.