“Bazı şeylerin son raddesi tepkisizliktir.”
Anlamaktan yorulduğun,anlaşılmaktan ümidini kestiğin o an gelir. İşte o an duyarsızlık değil,
ruhun kendini koruma biçimidir. Hak edene verilecek en asil cevap, hiç yokmuş gibi davranmaktır.
Çok sevdiğim bir insan ışıl özgümüş
Onun yazdığı hayat bazen saklanmaktır… kitabı bana sanki beni anlatıyormuş gibi
Ben babamı kaybettiğim vakitten bir süre sonra bu kitap ile tanıştım kalemini çok beğendim
Ve diyor ki “onkoloji koridorlarının çaresiz sessizliğinden geçtim” ben de babamı o koridorda kaybettim.
Hayat bazen sadece susarak devam edebilmektir. ben bir süre sadece sustum sessiz bir şekilde hayatıma devam ettim.
Ama insan, en yıkık yerinden bile umudu yeniden ayağa kaldırabilir.
Ya aklıma öyle geldi 16 yaşımda Cahit sıtkı tarancının şiir kitabını okumuştum o yazdığı soyut şiirleri okuduğumda bunu ben yazsaydım saçmalık derlerdi dedim lisedeydim tabii o zamanlar şimdi o kitabı tekrar elime aldım ve dedim ki ya hu! aptal YAĞMUR evetttt… yanlış duymadınız kendime aptal dedim şimdi uyandım ve dedim ki sen şair-i azamsın be adam
Ve ben lirik şiir yazmayı çok seviyorum yazınca çevremde birine bu şiirleri gösterdiğim vakit sen aşık mısın diye sorular soruluyor ben hayalperest bir insanım şiir yazmak için o duyguları evvela aşınaca yaşamalı evet fakat her aşık olan şiir yazamaz her aşık olmayan şiir yazabilir çünkü o duyguya açtır o duyguyu hayalperest bir şekilde yansıtmaya çalışır şuan bunu ne için anlattım bilmiyorum ama anlattım işte neyse siz de okuyun🤦🏻♀️🤪
Veeee… yaşamak umrumdadır ve yaşadığım sürece bütün saadetler mümkündür.
Ha bu arada hinoğluhin insan sevmeyin olur mu sonra üzülürseniz ben de üzülürüm🤓🤦🏻♀️