"Gül kokuyorsun bir de
Amansız,acımasız kokuyorsun
Gittikçe daha keskin kokuyorsun,daha yoğun
Dayanılmaz bir şey oluyorsun,biliyorsun
Hırçın hırçın,pembe pembe
Öfkeli öfkeli gül
Gül kokuyorsun nefes nefese."
"Ben sana kürk alamam doğrusu
Güzel bileklerine bilezik alamam
Bir kap yemek, bir elbise
Öyle bir tad var ki fakirliğimizde
Başka hiçbir şeyde bulamam...
Sokağımız arnavut kaldırımı,
Evimiz ahşap iki oda.
Daha iyiside olabilirdi ya,
Şükür buna da."
hayat
Silahı belinde düşmeni bekleyen
Kalbi kırılanı anlamayan hayat
Şiirden anlarmı bu hayat
Belki sözcüklerden anlamaz
Kendi sevgisi başka
Dilinden anlayana güzel
Dili nedir hayatın
Bir insan bir insan
Aşkı anlamaz bu hayat
yedi insan
Gezdi gördü
Yaşadı insan
Ama sonuçsuz yaşadı
Düşünmedi insan
Belki yapabilirdi
Ama yapmadı insan
Şiir yazmadı hiçbir gün
Yanlışı doğruyu düşünmedi
Yaşayıp gitti insan
Elinden kaydı hayatı
Bidaha yapma insan