Bazen sorguluyorum…
Ben neden yaşıyorum diye.
Sanki nefesim bile fazlalıkmış gibi geliyor bazı günler. Her şey akıp giderken ben bir yerde takılı kalmış gibiyim.
Bazen ölmek istersin de beceremezsin ya,
aslında ölmek istemezsin; sadece bu ağırlığın artık biraz hafiflemesini dilersin.
Bir anlığına bile olsa acının sustuğu bir yer ararsın. Ama bulamazsın. Bulamadıkça kendine kızarsın.
Sonra o soru tekrar gelir. Neden, neden diye sormaya devam edersin. Neden acaba hiç mi sevmedi, hiç mi merak etmedi, sen ölümle pençeleşirken hiç mi umursamadı gibi gibi gibi bir sürü şey.....
Sonunda ne mi olur. Sonunda sen yalnızlığınla boğulmaya devam edip öleceğin günü beklersin. O yeterki mutlu olsun diye....