Sevdiklerimize karşı hepimizin birer pembe gözlüğü vardır. Bu gözlük onların kötü özelliklerini öyle bir gizler ki mükemmel sanarız sevdiklerimizi.. Hayatımıza öyle bir an gelir ki pembe gözlüğümüz kırılır birden.. Eskiden normal gelen özellikleri, tavırları, hareketleri bile gözümüze batmaya başlar. Aslında değişen o kişiler değildir. Değişen biziz.. Bakış açımız... Bundan sonra gitgide uzaklaşırız o insandan en yakınında olsak bile...