Yalnızca kitap

Yalnızca kitap
@Yalnizcakitapokur
Öfkemi içime gömmüştüm çünkü öyle yapmazsam olacaklardan korkuyordum. Bunu herhalde annemden öğrenmiştim.
Sayfa 170·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Ne zaman mutlu olmak istesem annemle babamı unutmam gerekti. Kaburgalarımın altındaki kalbimden sakinleşmesini istemem gerekiyordu -böyle burkulma yüreğim!
Sayfa 143·Kitabı okuyor
Alıntı
Sadece kaybettiklerimiz sonsuza dek bize aittir
Sayfa 121·Kitabı okuyor
Alıntı
Daha az şey görebilsem de şimdi daha az korkuyorum, keder korkuyu unutturuyor.
Sayfa 111·Kitabı okuyor
Alıntı
Annem ne zaman konuşkan biri olup sessiz çığlıklarını sürekli duyduğum dilsiz annemi toprağa gömdü?
Sayfa 106·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam