Mehmet Zülfü Yarcel
@Yarcel
“Vuslat”
“Pencere”
“Beyaz Şapkalı Kadın”
kitaplarının yazarı…
Reklam
NEHİRDEN DENİZE!!!
Vatan nedir?
Bu soruya herkesin kendince bir cevabı olacaktır muhakkak ancak bunu gerçek mânâda idrâk eden ve onu hisseden, yüreğinde yaşayana kimler vardır?..
Vatanın ne demek olduğunu; bizlere ve tüm dünyaya gösteren, hiçbir maddi güce boyun eğmeyen, ellerindeki taşlarla tanklara karşı direnen, insanlığın en hayasız ve vicdansız ordusuna karşı savaşan Filistinliler, Gazze halkı anlattı!..
Bir yıldan uzun bir süredir büyük bir baskı ve abluka altında yaşamaya çalıştılar. Dünyanın en büyük açık hava hapishanesinde işkence gördüler, evsiz barksız kaldılar, evlatlarını kendi elleriyle toprağa verdiler, yetim ve öksüz kaldılar, aç kaldılar, susuz kaldılar kuru yaprak misali oradan oraya savruldular ama hiçbir şekilde onlara boyun eğmediler. Hepimiz tüm bu olanları bir film sahnesi izler gibi izlerken televizyon başında veya sosyal mecralarda, onlar ise bu filmin başkahramanıydılar!..
Üzerlerindeki gök, maviliğini yitirip karalara büründü ama onlar maviliğe sarınıp umutlarını kaybetmedi!..
Evleri başlarına yıkıldı, taşlar yastıkları, gökyüzü battaniyeleri oldu ama onlar yaşama tutunup umutlarını kaybetmedi!..
Susuz bırakıldılar günlerce, bir Kerbala’yı yaşadılar ama onlar sabrı kuşanıp umutlarını kaybetmediler!..
Bazen aç kaldılar, bazen susuz, kimi geceler aç yattı çocuklar ama onlar dualara sarılıp umutlarını kaybetmediler!..
Sevdiklerini toprağa verdiler, yalnızlığı iliklerine kadar hissettiler ama onlar Allah’a sığınıp umutlarını kaybetmediler!..
İnsalar; onlara karşı kör olup yaşadıklarını görmediler, sağır olup feryatlarını işitmediler, dilsiz olup doğruları söylemediler ama onlar hakikâte inanıp umutlarını kaybetmediler!..
Çünkü onlar öyle bir yürek taşıyorlardı ki içi imanla doluydu. Ne olursa olsun Rablerinin onları terk etmeyeceğini,
“Bazen zamanın ardından koşmak yerine durup hayatı izlemeli insan, yetişmeye çalışırken bir yerlere neleri kaçırdığının farkında mıdır acaba?”
Ey insanoğlu!
“Dağların bile yüklenmekten korktuğu bir emanet var omuzlarında. Neye talip olduğun bilinciyle yaşa!”
ZALİMİN ZULMÜ VARSA!…
Çok güzel ve eski bir şarkı vardı. Her zaman dinlenilmiştir ve dinlenilmeye de devam ediyordur. İçinde şöyle kısa bir cümle geçerdi,
“Zalimin zulmü varsa sevenin Allah’ı var.”
Bu şarkıyı dinlerken sıradan bir söz gibi çalınır kulağımıza ancak bizelere hayatın değişmez bir kuralını da hatırlatır aslında. Zalim, ne kadar zalimliğini yaparsa yapsın mutlaka ettiğini bulacaktır ve bulmuştur da. Yıllardan beri Suriye’de, bir yıldan fazla bir süredir de Gazze’de yaşanılanlar… ki Gazze uzun zamandan beri bunu yaşasa da son yıl da artık soykırıma dönüştü!…
Bütün dünyanın gözü önünde her şey cereyan ederken ve bu, insanlığın hiçbir vicdani değerine karşılık gelmeyen zulümlere sessiz kalanlar, bunları aleni bir şekilde destekleyenler, tv’lere çıkıp, utanıp sıkılmadan “affetmeyin”, “öldürün”, “acımayın”, “merhamet etmeyin” gibi vicdansızlığın kanıtı olan cümleleri sarf edenler… Muhakkak ki yaşattıklarınızı yaşayacaksınınız…
Bir yılı aşkın bir süreden beri bombalarla şehirleri yıkılanların, sevdiklerini kaybedenlerin, yetim kalanların, öksüz kalanların, aç kalanların seslerini insanlar duymasa da onların sesini duyacak olan da vardır!..
Öyle ki zulme aleni şekilde destek olanlar, kurdukları ve onunla övündükleri ve yıkılmaz dedikleri saltanatları küçücük bir kıvılcımla ve bir gecede yerler bir oluverdi.
İnsanların yüreğine düşürdükleri o korlar bugün gelip onların ocaklarına da düştü. Yıllardan beri dört duvar arasına mahkum ettikleri insanların içinde bulundukları karanlığı dahi aydınlatacak bir yangının içiresinde mahsur kaldılar…
Uzun zamandan beridir şartlar ne olursa olsun direnen ve onca kayıplarına rağmen hiçbir şekilde isyan etmeyip Allah’ı en güzel ve güvenilir vekil olarak bilenlerin sağlam bir iman gücü vardır, evleri bir gecede kül olanların